bugün her şey sıradandı

doğala özdeş

2012-02-06T06:50:00.000+02:00

oldukça duygusal bir gece geçirmekteyim ve mevcut saat sabah 5:59da bunları yazma isteğiyle dolup taşmışam. engin geçtan'ın hayat adlı kitabını aldığımda, "ne cürettir lan bu, acaba insan nasıl kendi yazdığı bir kitaba 'hayat' ismini verebilir," gibi düşünceler ve büyük bir merak vardı kafamda. ön yargım, okuduğum her yeni paragrafında engin geçtan'a kitabının ismini helal etmeye dönüşerek devam etti.

13 eylül 2011'de yazdığım bu yazıda "sadece yıllar her daim ilerlemekte olan bir zaman akışında yaşanıyor ve o geniş diliminde zamanın gerçek hızının algısını gözümüzü boyayan, en fazla 31 ile temsil edilen ay rakamlarının tekrar etmesiyle kaybediyoruz." demişim. 17 aralık 2011 de yazdığım bir başka yazıda "var olduklarını varsayarak ele aldığım her cismin uzayda düzenli veya düzensiz bir hareketi vardır ve hiçbir şey birbiriyle bağlantısız değildir.dolayısıyla satürn'ün yanından geçen bir gök taşının ben işerken klozete damlatmama sebep olması hayli mümkündür." ifadelerini kullanmışım.

bunlar her iki konu hakkındaki, bir miktar yoğunluğa sahip ve hala yoğunlaşmakta olan fikirlerimin, cücük kadar dahi olsa, kelimelerle ifadeye dökülebilmiş -olduğunu umduğum- halleriydi. kendisi de "mevcut kavramlar ve sözcükler yeterli değildi ve özümsediklerimi anlaşılabilir bir halde dile getirmek meselenin en zor yanıydı." diyen engin geçtan, bu gece bana bir yerlerde karşılıklı bir anlaşılma durumunun var olması mutluluğunu ve yalnız hissetmemenin huzurunu yaşattı. kitabın bahsettiğim bölümlerini buraya geçirirken, kendileriyle genelde uzaktan uzağa pis pis bakıştığım bu iki hissiyatla bir kez daha kucaklaşacağım.

"aslında konu zaman olduğunda lineer (çizgisel) karşıtı olarak döngüsel (cyclic) sözcüğünün daha doğru olacağını düşünüyorum. çizgisel zaman yaşamaya şartlandırılmış birinin zamanını döngüsele dönüştürebilmesinin mümkün olup olmadığını bilmiyorum. sanırım bu düşünce düzeyinde edinilecek bir şey değil, üstelik bir yaşam biçimi olarak başka boyutları da içeriyor. (...) kendi adıma, son yıllarda çizgisel zamandan uzaklaşıp başı sonu olmayan zamanların sarmalını yaşadığımı sezer gibi oluyorum, ama sanki bu ben çocukken de böyleydi."

"modern fiziğe göre, atom-altı düzeyde madde belirli yerlerde kesin bir biçimde varolmaz, "varolma eğilimi" gösterir. keza, atomik olaylar da belirli zamanlarda ve belirli şekillerde kesin bir biçimde oluşmaz, "oluşma eğilimi" gösterirler. dolayısıyla, atom-altı parçacıkların kendi başlarına hiçbir anlamı yoktur. ancak, gözlemlenebilir ve ölçülebilir nitelikteki süreçlerle olan bağlantıları içinde anlaşılabilirler. niels bohr'un sözleriyle, 'izole edilmiş madde parçacıkları sadece soyutlamalardır. özellikleri, ancak diğer sistemlerle olan etkileşimleri içinde tanımlanabilir ve gözlemlenebilir.' bu nedenle, atom-altı parçacıklar 'şeyler' değil, 'şeylerin arasındaki bağlantılar'dır ve bu bağlantıların diğer şeylerle olan bağlantılarıdır ve bu böyle sürüp gider. kuantum mekaniğinde gözlemler hiçbir zaman 'şeyler'le sonlanmaz, sürekli bağlantılar ağıyla karşılaşıp durursunuz. işte bu nedenledir ki çağdaş fizik bize evrenin tek bir bütün olduğunu anlatır. bu durum, bir bakıma, sokrat öncesi bir antik yunan kavramı olan 'varlığın birliği' fikrini çağdaş bir yolla destekler ve bu yer ve zaman belirsizliği olaylar arasında neden-sonuç ilişkileri oluşturmaya çalışmayı anlamsız kılar. john stuart bell'in de ifade ettiği gibi 'yerel nedenler diye bir şey yoktur.' onların bize yerel görünmesinin temelinde, bütünün bir parçasını onun tümü olarak algılama yanılgısı yatar (...)"

"'fizikçi eddington, "çoğu zaman 'bir'i incelemeyi tanımladığımızda 'iki'ye ilişkin her şeyi bildiğimize inanırız, çünkü 'iki', 'bir' ve 'bir'dir. ne var ki, böyle düşündüğümüzde 've'yi henüz incelememiş olduğumuzu unuturuz," diye yazmıştı. (...) batı kültürü etkisindeki düşünce tarzında bize, dikkatimizi incelemekte olduğumuz konu üzerine yoğunlaştırmamız ve bu konu dışındaki şeylere dikkatimizi yönelterek dağıtmamamız öğretilir. krishnamurti'ye göre, "...bundan çok farklı bir dikkat daha vardır ki bu tür dikkatte zihin hiçbir şeyi dışlamaz, dışarıda bırakmaz. bu sayede, zihin, dışlamaya çalıştığı şeylerin direnciyle karşılaşmayacağı için daha güçlü bir dikkat gerçekleşir. başka düşüncelerin zihninize girmesini önlemek için, bilerek ya da bilmeyerek, zihnin çevresinde bir direnç duvarı ördüğünüzde zihninizin bütünü değil bir bölümü çalışıyor demektir." "'

küçükken bu şekilleri "kaderim", "allah'ın vermeye çalıştığı mesaj" filan sanıyordum.

"vitre", "floater" denen, çok kişide bulunan şeylermiş. ulan götoşlar, yıllarımı gördüğüm bu saydam şeyleri aranızda doktorların bile bulunduğu sizlere tarif etmeye çalışarak geçirdim.

"neyden bahsediyon" dediniz, güldünüz.

sadece bir kişi anlamıştı neyden bahsettiğimi.

şimdi hepiniz bunları kendiniz yaratmışsınız gibi davranıyorsunuz.
bunca yıl ne istediniz benden?

6:47

fıtrat

2012-02-06T02:58:00.001+02:00

vladimir propp'a göre masalların 31 işlevi:
(kaynak: masallar ve toplumsal cinsiyet/melek özlem sezer/evrensel basım yayın)

1-aileden biri evden uzaklaşır.
2-kahraman bir yasakla karşılaşır.
3-yasak çiğnenir.
4-saldırgan bilgi edinmeye çalışır.
5-saldırgan kurbanıyla ilgili bilgi toplar.
6-saldırgan, kurbanını ya da servetini ele geçirmek için onu aldatmayı dener.
7-kurban aldanır ve böylece istemeyerek düşmanına yardım etmiş olur.
8-saldırgan aileden birine zarar verir.
9-kötülüğün ya da eksikliğin haberi yayılır, bir dilek ya da bir buyrukla kahramana başvurulur, kahraman gönderilir ya da gitmesine izin verilir.
10-arayıcı kahraman eyleme geçmeyi kabul eder ya da eyleme geçmeye karar verir.
11-kahraman evinden ayrılır.
12-kahraman büyülü bir nesneyi ya da yardımcıyı edinmesini sağlayan bir sınama, sorgulama, saldırı vb. karşılaşır.
13-kahraman ileride kendisine bağışta bulunacak kişinin (bağışçının) eylemlerine tepki gösterir.
14-büyülü nesne kahramana verilir.
15-kahraman, aradığı nesnenin bulunduğu yere ulaştırılır, kendisine kılavuzluk edilir ya da yol gösterilir.
16-kahraman ve saldırgan bir çatışmada karşı karşıya gelir.
17-kahraman özel bir işaret edinir.
18-saldırgan yenik düşer.
19-başlangıçtaki kötülük giderilir ya da eksiklik karşılanır.
20-kahraman geri döner.
21-kahraman izlenir.
22-kahramanın yardımına koşulur.
23-kahraman kimliğini gizleyerek kendi ailesine ya da bir başka ülkeye taşınır.
24-düzmece bir kahraman asılsız savlar ileri sürer.
25-kahramana güç bir iş önerilir.
26-güç iş yerine getirilir.
27-kahraman tanınır.
28-düzmece kahramanın, saldırganın ya da kötünün gerçek kimliği ortaya çıkar.
29-kahraman yeni bir görünüm kazanır.
30-düzmece kahraman ya da saldırgan cezalandırılır.
31-kahraman evlenir ve tahta çıkar.

türk sanat musikisi

2012-02-02T19:37:00.000+02:00

süleyman öztürk

10.05.1936

emekli astsubay, üç çocuk babası, sadık eş

dahi, isyankar köylü çocuk, vizyoner, sanatkar

lider, kurucu, yapıcı, hızlı zihinkar

aşkım, dostum, bilincimin altı-üstü, okuma-yazmam

dedem

2012-01-29T02:00:00.000+02:00

ben çok küçükken dedem bana "ben bir gün öleceğim, biliyorsun, herkes vakti gelince ölecek, benim de ömrüm bir gün bitecek" gibi şeyler söyler, o öyle dedikten sonra ağlamaya başladığımda gülerdi. bu sabah babamı ne yaptığını sormak için aradığımda annemin dayısı mehmet dayımın kalp krizi geçirerek vefat ettiğini söyledi. ben aradıktan on beş yirmi dakika önce ölmüş. annemi arayıp halini sordum. durumu iyice idrak edene kadar kafamda tekrar tekrar adlandırdım. manyak gibi önce mehmet dayıma, ardından allah'a konuştum. televizyon izleyip salamlı sandviç yedim. bilgisayarda eski bir mario oyunu oynadım. kitap okudum. mehmet dayımın ölümü hakkında bir resim yapmaya başladım. karısı hanife için üzüldüm, mehmet dayım hanife yengenin annesinin cenazesinde ölmüş bugün. ordu'dan getirdiğim eski fotoğraflarda mehmet dayımınkileri bulmaya çalıştım. dedemin nasıl hissediyor olabileceği zihnimde belirdi, birden bire geldi. aramak için akşamı bekledim. ne diyeceğimi bilemeden aradım. henüz yirmi yaşında, ölüm hakkında oldukça cahil olduğumdan tesellide yetersiz kaldığımı, beni hoş görmesini, mehmet dayım için üzülmemesini söyledim. dedemin böyle laflara ihtiyacı yoktur, yine de aramam onu biraz olsun rahatlatmıştır. babam, teyzem ve gökay dayım ordu'ya cenazeye gittiler. dedem için hazırladığım soyağacımıza bakıyorum. tuhaf geliyor. küçük kuzenim simay aradı. kirli çamaşırları makineye koydum. duş aldım. ceren bu gece okul gezisinden dönecek, gelmesini bekliyorum. aradığımda ceren çok ağlıyordu. onun için yaptığım "crazy chocolate marshmallow cake" mutfakta duruyor. sik gibi oldu sanırım.

dozvonitsya

2012-01-17T15:51:00.000+02:00

"...üçüncüsüyse, önyargılardan ve dolayısıyla inançtan mutlak olarak arınmış olması, çünkü diego -tıpkı montaigne gibi- 'kuşkunun bittiği yerde aptallığın başladığı'nı ve bir şeye inancı olan kişinin, analiz etme ve olayların akışını değiştirme özgürlüğü olmaksızın, koşulsuz teslimiyetini itiraf ettiğini kabul eder. bu son derece net gerçeklik kavrayışının bir sonucu olarak diego bir asidir ve yaşamın materyalist diyalektiğini müthiş bir şekilde bildiği için de devrimcidir..."

sevgili frida, sen ne muhteşem bir kadınsın. fakat işte burada hiç anlaşamadık.
sağlıklı bir inancın kişiyi herhangi bir analiz becerisinden veya olayların akışını değiştirme özgürlüğünden mahrum etmeyeceğini düşünüyorum. aksine, somut inançsızlığın da aynen kör inanç gibi bir koşulsuz teslimiyetin itirafı olduğuna kanaat getirmekteyim. diego rivera beyefendinin gerçeklik kavrayışının son derece net değil, son derece sınırlı olduğu ve söz konusu netlik yanılgısının ancak bu sınırlılıkla ortaya çıkabileceği şeklinde bir düzeltme yapmadan edemeyeceğim. yaşamın materyalist diyalektiğini öğrenmeye çalışmak mutlak bir önem taşır, fakat bunu bilmek bir insan ömrüne sığacak iş değildir. bunu bildiğini-çözdüğünü-bütünüyle kavradığını iddia etmek, yaşamın materyalist diyalektiğine dair sahip olduğun bilgilere yönelik kuşkunu kaybetmek, aptallığın başladığı asıl yerdir. hele inanç ve inançsızlık taraflarından herhangi birine sırtını dönmüş bir insanın beyni çepeçevre bir algılamadan aciz kalacaktır. bu nitelikte bir kavrayış bir insanın ancak anarchy in mexico diye bağırıp kafayı çekmesi türünde bir asilikle sonuçlanabilir.
neyse, bunların hiçbiri senin ne kadar muhteşem bir kadın olduğun gerçeğini değiştirmiyor.
"bırak da o kadar farkımız olsun."

push the button don't push the button trip the station change the channel

2012-01-15T16:47:00.001+02:00

aklımdan. şu an çok lezzetli bir acıbadem kurabiyesi yiyorum. küçükken anneannem ve dedemle yattığımda onlardan bana kurandan sureler ezberletmelerini isterdim. anlamlarını bilmediğim bir sürü arapça sureyi o huzurlu gecelerde öğrendim. yalnız başıma oyuncaklarla oynayabilme yeteneğimi kaybetmiş olmama çok üzülüyorum. oyuncaklarla çok güzel oynardım. en son lise 1 de okuldan dönünce oyuncaklarla kurduğum bir şeyler oynadığımı hatırlıyorum. o dönemden sonra o yeteneğim uçmuş gitmiş. artık oyuncaklarla götten uydurduğum dünyaların içine girip o anları yaşayamıyorum. 7-8 yaşlarındayken benden beş altı yaş büyük kuzenim oğuz bana "sen çok hayalperestsin" diyerek hakaret etmişti. o zaman hayalperest kelimesinin anlamını bilmiyordum ama söyleyişinde bariz bir aşağılama vardı, çok bozulmuştum. unutamamışım. şimdi düşününce iyi demiş, çok şükür öyleyim. bu özelliğimin bana yetişkinlik dönemimde getirebileceği zarar ve yararların belirsizliği de hoşuma gidiyor. aynı kuzenim beni hep dışlardı, ulan adamın derdi neymiş acaba. köyde balkonda oturmuşum, onun benle yaşıt kuzenlerim doğan ve berkay'ı yanına almış karşı fırında oturduklarını izlediğim açıyı hala bütün netliğiyle hatırlıyorum. ayşen karabağ'ı her zaman sevecek ve asla unutmayacağım. dün bir makasla sağ avcumun içini fark etmeden derince kestim. el falını düşününce, orada dün yanlışlıkla oluşturduğum yeni çizgi kaderimde bir durumlar yaratacak mıdır? hiçbirimiz bir daha yaşamayacak olabiliriz. bireyliğimiz kalıcı olabilecek raddede bir önem taşımıyor olabilir. hepimiz kocaman bir çorbanın hazırlanması sırasında kaynayan kazandaki birer baloncuk gibi olabiliriz; bazı durumların sonucu olduk, yanımızdaki baloncuklardan sıvı aldık, onlara sıvı verdik, patlayıp geberebiliriz. özümüz çorbaya karışır ama bir daha dönemeyebiliriz.

to kill this boy, you have to love him.

beyninin frontal lobu gelişimini tamamlamamış oğlandan saygılarla

kahlo

2012-01-11T01:33:00.000+02:00

bak, julien. yirmi iki yaşındasın ve beyninin frontal lobu henüz gelişimini tamamlamış değil. istediğin kadar itiraz et, bu bilimsel bir gerçek. ve hala gelişim aşamasında olan bir frontal loba sahip olmanın etkilerinden biri olarak etrafındaki her şeyi hor görme hakkına sahip olduğun yanılgısına düşüyorsun, ama sen aslında sadece biyolojik bir klişesin. beyninin tam olarak gelişimini oturtması için daha birkaç yılı var, işte o zamana dek sen bu "yargılama robotu"sun ve düşündüğün ve hissettiğin her şey gelişimini tamamlamamış kortikal bağların ve hormonlar tarafından yönetilen kaprislerin ürünü. işte bu yüzden bana üstünlük taslamaya kalkışma, çünkü var olan durumda, senin "kişiliğim" diye bahsettiğin, benim için, bilmeye ihtiyacımız olan şeye ulaşacağımız yoldaki istenmeyen ve sıkıcı bir engel.

generation a / douglas coupland

kozalak

2012-01-08T12:27:00.001+02:00

roger&gallet

2012-01-04T05:24:00.002+02:00

bir ara kendimden geçmiş, uyumuşum. uyandığımda tek elini göğsümün üzerine koymuş, öbür eliyle saçlarımı okşuyor olduğunu gördüm. kendisine bütün sadakatimi verdiğim güzel insanın hiçbir zaman yapmadığı gibi.

2011 yılı bana biraz ağır geldi. belki de bütün bir yılı ayık zihinle idrak etmiş olduğumdandır.
gene de hiç şikayetçi değilim.

dünya ve özellikle de tiyatrolar sizin gibi delilerle dolu.

05:24

ah, bravo figaro! bravo, bravissimo!

2011-12-29T22:49:00.000+02:00

sfortunatissimo per verità kadim dostum,

keşke albus percival wulfric brian dumbledore'u biraz daha özenli dinleseydin; işte o zaman sen de, gerçekte ne olduğumuzu belirleyen şeyin yeteneklerimiz değil, yaptığımız seçimler olduğunu bilirdin/hatırlardın.

belki bambaşka bir hayat yaşıyor/yaşayacak olurdun.

sono il factotum della città àmk

ören bayan

2011-12-29T02:54:00.000+02:00

papa loves mambo:

*patik giymek çokzevkli la

*amaçabuk sökülüyorlar

*kimsede patik dikmeyi biliyor

*bilmiyor

*isyanedecem ya

*yarınisyan edecem görürler

*evdekırılmadık cam bırakmıyacam

lunar queen:

*sgd980987sfg98h0djfpğkpflsdgs

papa loves mambo:

*o neöyle annanem hasta olduktan sonra bi daha hiç patik giyemiyecem mi ben

*söküksökük patiklerle

*yarısıaçıkta

*üşüyor

lunar queen:

*sdpoğksddjofsdfsgodsfdjğokilg

papa loves mambo:

*yarısıanca kapalı

*hiçmi acımaz evladına insan

*hiçmi bir patik öreyim demez

*bu kışıpatiksiz mi geçireyim

*ahaönümüz kış

*ahahava eksilere geldi

lunar queen:

*isyanetti gerçektendsfljfkdfshıfjpşsplidgs

papa loves mambo:

*kapkalın montumla eve geldiğimde vücudumbir sabit kalıyor çözülene kadar

*kulaklarımdan giren soğuk hava beyniminiki kenarını donduruyor

*hani nede insan oğluna kulaklık almaz mı

*kar maskesi

*almaz mı

*patik örmek zor mu bir avuç örgü

*zorolabilir mi o kadarcık şey

*ikiters bi düz

*bilemedinüç ters bi düz

*çevir-dik-katla

*yumuşacııkyün ipleri

*amsik göt

lunar queen:

*sd8fgshfs8fhs09jpoğkpls

papa loves mambo:

*yeterbe

*yeter

*maybeits maybelene

lunar queen:

*cnmbiraz zor yalnız 5 şişle o

*dsfoıhpfjsdşoifplsşdg

*dfhpsoğkfsdf879f8h0jsdf8ıf980js*ğpdgl

*SF79H80PJSDOĞLİPGS

*OJDĞASKDSPJDŞALSİFA

*SDASDİLŞSFA

*MEYFBFJLKL

*tamampatik de örerim ben bi ara bu kadar seninhayatatutunmana etki ediyosasdhpfjofpıhsdfjopilşsdgs

*insanlaaareaaah insanlaar sizde naassııl insaf varsdohfpjşofksildfşdgs

papa loves mambo:

*yeeterbe yeter ağlıyacam şimdi ha

*bağıracağım

*çoksinirlendim

*hiçmi umrunda değil kimsenin

*wontsomebody come take me home

lunar queen:

*dfs89fhsdf87s98h0sjpfoğkplgsid

papa loves mambo:

*bende yere yumuşak yumuşak basmak istiyorum

*inceicnce çoraplarla

*sonraneden miden ağrıyor üşüttün tabi diyor babam

*sanki

*sankiispanya savaşından sonra

*komutanın

*pikassoyagelip

*negüzel olmuş kim yaptı

*demesigibi

*guernicaiçin

*olurmu böyle şey be

lunar queen:

*dfıysduohfıfsd8ı9ohsıdpdfsdhfıpjşsneden mi midem ağrıy NEDEN Mİ MİDEM AĞRIYO deseydindspşjodğkfipldsşsdgs

papa loves mambo:

*DASKNDKLASNDKLASND

*eliniyakalayıp ayak tabanıma değdiriyom

lunar queen:

*6F8IGOHIPJŞSODPDGODHIFPJSŞOKFİLGS

*DFS97DOHPIJŞODĞ.İLGŞS

*alişte gördün mü neden midem ağrıyodfsohfpjsşkfldgis

linguistics

2011-12-29T00:49:00.001+02:00

annem: (bir dostundan bahsederek) onun dönme bir arkadaşı var onunla birlikte gezip tozuyorlar arada
ben: dönme mi? nasıl dönme?
annem: yani işte biraz kırıtık, kırık (hareketlerle gösteriyor) yumuşak
ben: ee ne o öyle hakaret edermiş gibi dönme diyorsun.
annem: ne diyim?
ben: ne bileyim, transseksüel mi, cinsiyet mi değiştirmiş, travesti mi sadece kadın kıyafetleri mi giyiyor dönme ne öyle?
annem: tamam işte ona kısaca dönme denir.

lied des marmottenbuben

2011-12-27T23:18:00.001+02:00

Buffy: I don't know what I'm supposed to say.
Giles: You needn't say anything.
Buffy: It'd be simpler if I could just hate him. I think he wanted me to. I think it made it easier for him to be the villain of the piece. Really, he was just scared.
Giles: Yes, I suppose he was.
Buffy: Nothing's ever simple anymore. I'm constantly trying to work it out. Who to love or hate. Who to trust. It's just, like, the more I know, the more confused I get.
Giles: I believe that's called growing up.
Buffy: I'd like to stop then, okay?
Giles: I know the feeling.

Buffy: Does it ever get easy?

Ford suddenly rises from his grave, a vampire just like he wanted, and attacks Buffy. She plunges a stake into his heart with no more effort than swatting a fly. He steps back and looks at the stake protruding from his chest. He looks back up and bursts into ashes.

Giles: You mean life?
Buffy: Yeah. Does it get easy?
Giles: What do you want me to say?

Buffy: (looks up at him) Lie to me.
Giles: (considers a moment) Yes, it's terribly simple.

They start walking out of the cemetery.

Giles: The good guys are always stalwart and true, the bad guys are easily distinguished by their pointy horns or black hats, and, uh, we always defeat them and save the day. No one ever dies, and everybody lives happily ever after.

Buffy: Liar.

sic transit gloria mundi

2011-12-26T22:32:00.000+02:00

kar az yağdı. ben iki gün önce akşam dışardayken yağdı. (burda da arabaların üstü tuttu bi tek) daha bilet almadım, biletçi görmedim bile. (ben sabah yük trenini gördüm istasyondan geçerken üstü kar tutmuştu güzel görünüyordu) yarın okula gitmem belki. sikim çok büyük olduğu için alay ediyorlar. ayaklı malafat diyorlar parmaklarıyla işaret edip gülerek. artık fırtınalığından eser yok, yaz esintisi olarak kaldın orhan efendi. ben fıstık gibi kadınım, telefonla konuşurken de arkadaşa veriyorum seni (ben de oto yıkamacısıyım) dediğim gibi olsa napardın (arkadaşının numarasını isterdim) uyanığım, yan döndüm bi şeyler düşünüyom. ilerde aycanla çocuk yapmak isterim. dört dakika içinde duş almışım. soğuk suda aldım ondan ışık hızında zamanda yolculuk ettim galiba. (sen de ağlasaydın böyle olmazdı) anca rüyanda aq. (hayalimi çalmış amın oğlu) biraz da politika konuşalım mı hayatım. (kominis rengi lan o) sscb marşı söyleyerek derse girip dersten çıkıyorlar. okulda bir oğlanın hakkında arkadaşları "eskiden azılı anarşistti de o duruldu şimdi" diyorlar. ben de orta okuldan beri gece en erken üçte uyuyom, gündüz merkezli toplum hayatını buruşturup attığım için beni de öyle anmaları gerekmez mi? (şu an kafam o kadar boş ve rahat ki) domates salçası ve peynirli ekmek yedim demin. anneannem sağlıklı olaydı da onun yemeklerinden yiyip onun evindeki üç ton ağırlığında yorganların altında uyuyaydım. biz de ölürüz çok geçmeden. iyi uykular.

osman

2011-12-19T23:44:00.000+02:00

babamla konuştuğumda ordu'da dedemlerin yanındaydı. "dedemin hala gönlü varsa gelirken bana fotoğraf makinesini getirsene" dedim, beni yanlış anlayıp gülerek "dedesi batuhan dedemin hala göbeği var mı diyor hahaha var var dedenin hala göbeği var var" dedi, hepsi güldü. bozmayım diye ben de gülüp var mı hala iyi iyi oh beslensin tosunum gibi şeyler dedim.

geçenlerde ön koltukta oturuyordum. radyo "gökyüzünde yalnız gezen yıldızlar" diye girince babam "yeryüzünde sizin kadar yalnızım" diye eşlik etmeye başladığında, uzun süredir kimseye bozulmadığım kadar bozuldum. ona mı, kendime mi, bilmiyorum.

2011-12-17T21:10:00.002+02:00

do sesini verdim, ölümü yendim

2011-12-17T21:08:00.000+02:00

kader üzerine, başlangıcını bilmediğim bir zamandan beri düşünme sürecimde yaklaştığım bir noktayı başkalarının okuyacağının bilincinde bir özenle yazacağım.

şahsen, "kabalo hoca" gibi isimleri olan bazı insanların kendilerine soranlara yıldızname ile ecellerini haber verebildiği ve söylenen ölümün gerçekleştiği bir köyde büyümüş olmama rağmen, özgür iradeyle şekillenen ve şekli belirlenmiş bir kader arasındaki gelgitlerim veya orta yerde duruşum sık olmuştur ve bunlar hala mevcut.

geçenlerde richard dawkins'in astrolojiyi yıkmak amacıyla çektiği filmi izlediğimde, adamın astrolojiye karşı olan hırsı ve çirkefliğinin kendisini hazırlamaya ittiği bu çalışmadan günün birinde büyük bir utanç ve acı çekmemesini diledim. geçmişin dar bakış açısı her alanda, damarda birikmiş yağ gibi; yenilik ve diriliği yavaşlatıyor, tıkıyor. birçok bilim kadını ve bilim adamlarının da artık kaos teorisini bilime yeni ve doğru yaklaşımın temeli olarak gördüğünü, araştırmak isterseniz göreceksiniz. 1 mart 2011 de yazdığım bir yazıda şöyle demişim; "ruhunuz ile gökyüzündeki yıldızlar arasındaki zinciri somut olarak göremiyor olmanız aralarındaki güçlü bağlantıyı reddetmek için hiçbir zaman yeterli olmayacak." burda azınlık bir grup insana seslenmişken şimdi, gelecekte bu konuda benimle hemfikir olan nesillerin yaşayabileceği olasılığı içimi kıpırdattı.

şimdi söyleyeceklerim kişisel yargılarımdır, bu yüzden her cümleyi "ehm kehm tartışılabilir tabi" nezaketine sokmak istemediğimden kanun koyar gibi konuşmamı hoş görmeniz dileğiyle; zaman toplu bir harekettir. hareketin bir şekli ve bununla bağlantılı olan sonucu vardır. zamanı güneş ile hesaplamayı akıl ederken gerçeğe oldukça yaklaşmışız. en küçük parçayı geride bırakmadan bütün uzayı hayal et, ve hepsinin hareketini bir anda durdur. zaman durmuş demektir, durum sonsuzluktur ve hiçbir hareket/dönüşüm olmaz, her şey yalnızca var olmasıyla kalır (var olmak tartışılır ama felsefe okumayı bırakmazsam dört yıl boyunca bu konu zaten götümden yaş getireceğinden şimdi değinmeye hiç istekli değilim.) var olduklarını varsayarak ele aldığım her cismin uzayda düzenli veya düzensiz bir hareketi vardır ve hiçbir şey birbiriyle bağlantısız değildir.dolayısıyla satürn'ün yanından geçen bir gök taşının ben işerken klozete damlatmama sebep olması hayli mümkündür. her varlığın öz niteliği, bu niteliğin yaratacağı hareketleri ve sonuçların kendini götüreceği yerleri vardır. neyse la, üzerime bir mutsuzluk çöktü. devamını "başkalarının okuyacağının bilincinde bir özenle yazacağım" demiş olmama rağmen yazamıyacam galiba. yazının kıssadan hissesi meğer insanın kader karşısındaki acziyetiymiş. (ulan...?)

but i'm an artist

2011-12-17T21:07:00.002+02:00

semiha berksoy'un 20li yaşlardayken (1920-30lar), aynı evde yaşadığı babasıyla mektuplaşması;

"semiha evladım,
babanın şu mektubunu dalgınlığı bir tarafa bırakarak kemali ciddiyetle oku. (...) senin baba ve ana sinsilenin kanında ve senin meziyetinde namussuzluk olmadığı için o hiçbir zaman aklıma gelmez, lakin tuttuğun yol yari ağlatacak agyari güldürecek şekildedir. sen cahilsin bilemiyorsun, gece vakti feriha'lardan geliyorsun. kapı açılmıyor, bağırıyorsun, komşular işitiyor. senin nereden geldiğini ne bilecekler? sabahleyin erkenden fırlayıp gidiyorsun gece 9.30'da geliyorsun. sen ev hayatını bütün bütün terk ettin... şu mektubu okuduğun dakikadan itibaren... biraz ev hanımı olursun. sen takdirlere layık bir kızsın fakat kendini berbat ediyorsun. işte sana (inşallah son olur) ihtarım."

"sevgili babacığım,
sana bu mektubu yazarken gözlerimden şıpır şıpır yaşlar akıyor. söylediklerin izzetinefsime çok dokundu. belki beni henüz gıyaben tanıdığından olacak. dalgınlığı bir kenara bırakarak bütün hislerimi, düşüncelerimi bir mantık dairesinde anlatacağım. fakat ilk ve ciddi anlatışım olacak. şu dakikadan itibaren kızını tamamen görmüş ve tanımış olacaksın... ciddi ve güzel konuşmak istiyorum baba. bende sanata, sanat hayatına, sanatkarlığa karşı büyük bir istidat ve büyük bir meyil var. bunu sen de tasdik ediyorsun çünkü hiçbir kuvvetin beni korkutmadığının farkındasın... benim ruhumu sürükleyen, bende alev haline geçen bir şey var; o da sanat aşkıdır. bunu biliniz babacığım. bunu yapamadan ölsem bile mezarımda biten selvi ağaçları söyler. ben bunu dünyada yaşadığım müddetçe idame ettireceğim. gözlerim daima sanat aleminde onu yaşayan muhitlerinden katiyen ayrılmayacak, belki ilerde her şeyi feda edip o aleme gideceğim, her zaman bana bu ruhi meziyetleri aşılayan kadına rahmet yaşayan erkeğe dua edeceğim. sesimi ve resim yapmak hislerini o ölen zavallı kadından, zekamı babamdan kaptığımı inkar etmeyeceğim... belki yakında bir film çevirme ihtimalim yüzde yüz vardır, sizi ertuğrul muhsin bey'e götüreceğim, tanıştıracağım. saatlerimi tayin edeceksiniz ve ben muntazam bir surette çalışma hayatına gireceğim. bunları benimle her zaman yanınıza çağırıp konuşmalısınız."

ateş kuşu semiha berksoy/t.c. kültür ve turizm bakanlığı/editör: dikmen gürün

2011-12-15T19:28:00.001+02:00

-sensemek ben'in sen'i özlemesi, canının çekmesi. görmeyelden yüzünü ben ki nigarım, sensedim....

-men de sensemişem aybalam, murnumun direği sızlar. hele bugün okulda duracam men zati muhteremini görmek istirem oyunculuk yokise

-ne yahşidir balam, senin atan epeyi çılgıncadır..menim çalışmam yokmuştur ama ödev amıma komadan men komalıyam..ama sen mana hangi sınıftasın bi söyle

-men çatıda yemek yirem balam xeberleşek

-men derstemişem, o yüzden seni sınıfında görem derim..çatıdan çıkanda yerin yurdun xaber eden..

müzekkere

2011-12-09T09:22:00.001+02:00

bu gece sırf baş karakter birine benziyor diye ispanyolca bir filmi entegre edilmiş felemenkçe altyazıyla neredeyse hiçbir şey anlamadan izledim. yapılacak da bir sürü iş vardı ay dede!

semiha berksoy

2011-12-05T21:28:00.001+02:00

chimichanga

2011-12-02T13:41:00.001+02:00

bugün metroda, kızılaydan batıkente kadar, herkesin içinde ağladım.
kitapları sağdan sola çevirmek bana tuhaf gelmeye başladı.

shocking the bourgeoisie

2011-11-25T23:49:00.001+02:00

yaklaşık bir sene önce alison bechdel'in "cenaze evi/şenlik evi" adlı çizgi romanını okumuştum, muhteşemdi.(bilgesu yayınları, barış gümüşbaş'ın çevirisiyle) hatta kitabı öyle içselleştirmiştim ki, bir bölümünde yaşadığım büyük hayal kırıklığı sebebiyle alison bechdel'e, hazırlamak için uzun bir zaman harcadığım bir mail atmıştım. bu, hemen ertesi günü verdiği cevabın bir bölümü;

I was making a pun here. "Bent" has the meaning of a leaning, preference, or predilection but it's also a slang term for gay in the sense of not-straight. As a child I did find my father's feminine qualities mildly disturbing, but I would never have used the volatile word "faggot" to describe him. I did think of him though as somewhat of a "sissy," which to me just meant "girlish."

I feel like the overall message of the book is indeed that I feel a commonality and sympathy with my father.

I think the art of translation must be a thousand times more difficult with slang, which is even more fluid and elusive than standard language!

cevabı okuduğumda "inanamıyom tırt bir oğlana vakit ayırıp bu cevabı yazdığına" diyordum gözümden süzülen yaşı elimin tersiyle silerkensgfdhfgh. o muhteşem kitabı bitirmemden ve yazarına gönülden bağlanmamdan beri bechdel'in türkçede çevirisi bulunmayan, bir grup lezbiyen kadının hayatını anlattığı "dykes to watch out for" öyküleştirilmiş çizgi bantlarının koleksiyon kitabında gözüm vardı. götoş kitap çok pahalıydı, bir yıl boyunca alma fırsatı bulamadım. geçenlerde toplamda 20 dolar vererek sipariş ettim.

çok güzel la, keyiften ölüyom.

aman simay baban görmesin

2011-11-22T19:55:00.001+02:00

aileme minnettar olduğum sayısız etkenlerden biri, ikili ilişki kavramını zihnime oldukça sağlıklı yerleştirmiş olmalarıdır. kafamda birbirini seven iki insandan birinin kimi zaman kendisini geri tutarak öbürünün önceliklerini kendi önceliği haline getirmesinin doğallaşması, sadakat meselesi üzerinde iliklerime işlemiş algılama ve yargılamalarım, değer gösterme, vakit verme ve umursamayı da kapsayan, kelime kelime bütünüyle ortaya konamayacak genişlikteki 'birlikte olma' durumuna dair sezgiselleşmiş bilgim büyük oranda onların örneği altında oluştu. bunu, istifçilerin duayeni olduğumdan uzun süredir yapmayı istediğim aile fotoğraf albümünü hazırlarken az önce fark ettim. yeri gelmişken, bu anlayışı benimle paylaşmayan kişilerin hayatıma girerken desturlu olması ricasında bulunmadan edemiyecem.

küçük kuzenim simay'a muhafazakarlığın öğretilmesine müdahale etmeye çabalıyorum. saçımı maviye boyamadan önce bunu aileden bir tek onunla paylaşmıştım. o üzerinde sadece bikinileriyle ettiği dansları bana videoya aldırırken deli gibi mutlu oluyor. içinden gelenleri eyleme dökmesi sırasında içinde bir rahatsızlık hissetmemesini sağlayabilsem keşke. kendi çocukluğumun elalem ne der etkileri üzerimden hala tümüyle atılmış değil.

bünye olarak fazla sağlıklı değil.çok çabuk hasta oluyor.sakin, uysal bir çocuk

2011-11-19T02:41:00.001+02:00

manipulationallah ve arise hakkında gelen her yeni yorum veeleştiri ruhumu coşturuyor, filmlerin benim için varolan anlamlarını hızlakarmaşıklaştırıp genişletiyor.

gizem’in yazdığı “arise”, hayatının bir dönemini –veya tamamını(parolamızı sakın unutmayın)- kendisiyle bir takım evrilip-değişen problemleryaşayadurup geçiren nitelikteki her ruha veya oluşuvermiş beyin kimyasına sahipkişinin içselleştirerek, tüylerinin ürpertisiyle izleyeceği bir film olarakdoğdu. benim fikrim en az kalın bağırsak kadar muhteşem olduğudur.

manipulationallah’ı yazma sürecimde, ben, isimlendirilmemiş, resmedilmemiş,biyografilerden eksiltilen, kitleye sunum öncesi daha yumuşak kelimelerledeğiştirilen, mektupların içinden sansürlenen, yalan söyleyen yetersiz birdilin anlam katliamına uğrayan, bir araya getirildiklerinde yaratacakları patlamanın tasavvuruyla korkulan her durumun ve bu durumun benzerlerinin yalnızcakonuşulmamış olmasına değil, konuşulamaz hale gelmesine açık bir saldırıdüzenlemek istedim. bu beni, söyleyeceğim herhangi bir şeyin artık söylenmemiş olmayacağı gerçeğinden kaynaklı bir sorumluluk altında, zihnimde kalıcı hasarlar bıraktığını düşündüğüm bir odaklanma ile ve yazıyı kendisinden yola çıkarak ortaya koyduğumkişisel durumlarımla her zamankinden biraz daha derin bir yüzleşmeyle baş başa bıraktı.

sanatın kriterlerini belirleyen, karalamalarla dolu ve silinebilirmürekkeple yazılmış kitaba, son maddeyi hiçbir zaman, hiç kimse koyamayacaktır. amamevcut durumda bir eserin insanın götüne kendisini bütün yorgunluğuylabıraktığı bir kanepede duran kaktüs kadar batacak bir rahatsız ediciliği olmasıgerektiğini -düşünüyorum-ve-biraz-daha-fazlası. deniz’in, filmin "dönence" (barışmanço) klibiyle ortak bir ürkütücülüğü paylaştığını söylediği yorum, içimdeanlaşılmış olmanın en büyük keyiflerinden birini yarattı.

umarım şems de bir gün olacak ve anlayacaktır.

şems görsün diye

2011-11-16T05:43:00.001+02:00

çektiğimiz yeni filmleri izleyin. filmleri vimeo sayfalarından indirebilirsiniz. filmlerin müzikleri için;
manipulationallah
arise

yastık yerine beni araya al

2011-11-03T02:19:00.002+02:00

acaba naruto shippuuden bitti mi, helsing,, avatar tekrardan izlemeye başladın mı, kansızlıkla uyku problemi çekiyon mu hala, matematiği yapabiliyon mu, balıkların sağlıklı mı, batuhan yaşıyor mu, acaba samimiyetime inanıyor musun, senin sağlığında sorun var mı, dersanede arkadaş buldun mu, hoşlandığın biri var mı acaba, hangi oyunu oynuyon bu aralar, kafandan ne geçiyor,, gün içinde neyi fark ediyon, acaba acaba....

hypocrite

2011-11-01T04:00:00.002+02:00

heaven forbid average -whatever average means-

3.031-3.032- 1951'de gebermiş bir adamdan

2011-11-01T03:38:00.000+02:00

bir zamanlar, tanrı'nın her şeyi yaratabileceği, ama, yalnızca, mantık yasalarına aykırı bir şeyi yaratamayacağı söylenirdi. -çünkü 'mantıksız' bir dünyanın neye benzediğini söyleyemeyiz.
'mantıkla çelişen' bir şeyi dilde ortaya koymak, yapılamayacak bir şeydir, tıpkı, geometride uzam yasalarıyla çelişen bir şekli yerlemleriyle ortaya koymak; ya da var olmayan bir noktanın yerlemlerini vermek gibi.

man sate einmal, dass gott alles schaffen könne, nur nichts, was den logischen gesetzen zuwider ware.-wir könnten namlich von einer 'unlogischen' welt nicht sagen, wie sie aussahe.
etwas 'der logik widersprechendes' in der sprache darstellen, kann man ebensowenig, wie in der geometrie eine den gesetzen des raumes widersprechende figur durch ihre koordinaten darstellen; oder die koordinaten eines punktes angeben, welcher nicht existiert.

inşallah buluşuruz bir yerlerde.

kürnberger

2011-10-29T14:24:00.003+03:00

"... ve kişinin bütün bildiği, gürültü-patırtı içinde kulağına çalınanlar değil, üç sözcükle söylenebilir."

"... und alles, was man weiss, nicht bloss rauschen und brausen gehört hat, lässt sich in drei Worten sagen."

ludwig ve ürkek manolya

2011-10-29T14:15:00.000+03:00

ludwig orta halli bir ailenin sıradan oğluydu. ömrü billah çalkantılı geçen eğitilme öğretilme hayatı sırasında birçok okul değişikliğine uğramış, geçip gittiği yerlerde az sayıda da olsa arkadaşlıklar kurabilmişti. sevdiği her şeyden aynı zamanda nefret ediyordu ama bu henüz itiraf edebildiği bir durum değildi. gökyüzünün bütün berraklığıyla güneşin sarı ışıklarını ful kapasite yaydığı, kelebeklerin bir çiçekten bir başkasına huşu içinde konduğu ve miniş sincapların ellerindeki fındıkları ahenkle yere bırakarak toprağı selamladıkları o sabah çok eski bir arkadaşıyla karşılaşmıştı. kısa süren bir muhabbetin ardından arkadaşı ludwig'e "cnm sen çok durulmuşsun yaaa nolmuş sana böle valla bi durgunluk gelmiş" dedi. ludwig hiç vakit kaybetmeden hızlıca arkadaşının götüne parmak attı ve ARMSTRONG ARMSTRONG diye bağıra bağıra oracıkta sikti onu :)

truman kaygı

2011-10-27T22:54:00.001+03:00

okulun ilk haftasından beri lgbt topluluğunun bütün toplantılarına gittim. okulda karşılaşabileceğim en tuhaf insanların orada olacağını düşünüyordum ve bu konuda bir hayal kırıklığına uğramadım. insanın karakteri hakkındaki muhabbetlerde hep herkesin hayatında en az bir kez şiddetli bir biçimde dışlanması veya hor görülmesi gerektiğine inandığımı dile getirmişimdir. kendi ruhunun dibinde çok fazla zaman geçirdiğini veya geçirmeye itildiğini düşündüğüm kişiler hakkında çok büyük beklentilerim olur. kendimi böylesine yakın hissettiğim bir avuç güzel insanın yanında bile bir aidiyet duygusu hissetmiyor olmam bana oldukça endişelendirici geldi. buraya da ait değilsem ben nereye aitim? ben manyak mıyım? okuldaki politik arkadaşlarımın ve tanıdıklarımın samimiyetsiz siyasi tavırları beni apolitik biri olmanın dibine çekiyor. hepsinden ziyade, kendisiyle ilgili büyük hayal kırıklıkları yaşadığım kişilerin götlerini yırtmak istiyorum.

muhtemelen hiçbir türün son örneği değilim, ama hayatın bana bütün bir ömrüm boyunca vermeye çalıştığı bir mesajı varsa o da hep "tek" ve tek başına olduğumdu.

mandalina yiyip yatasım geliyor.

hocalar wittgenstein la ilgili yazdığım yazıyı çok beğenmişler. fotokopisini çektirip saklamak için bana geri vermediler.

ne yaman dünya.

yenilenemeyen o güzelim sinir hücrelerime ithafen

2011-10-20T00:49:00.000+03:00

sokakta yürürken ömrümden ömür gidiyor. orta yerde aniden duruveren, öylece dikilen, normal sınırın altında bir hızda gamsız gamsız yürüyen, dar yolda yan yana yürüyüp arkadan gelenleri dert etmeyen kişilere neredeyse saldıracak kadar öfkeleniyorum. ulan aslında hiç var olmayan bir "toplumsal sözleşme"ye gönülden bağlı olan benim gibi insanlar için bu sokaklarda yer yok. jean paul sartre "hell is other people" derken büyük ihtimalle meşrutiyet caddesinde yürüyordu. ama özellikle sizlere bir müjdem var yürüyen merdivende solda dikilen baylar bayanlar, hepinizi fortlayacam artık.

one is the loneliest number

2011-10-20T00:39:00.004+03:00

numerolojinin yaptıklarından biri de kişinin doğum tarihinden yola çıkarak yaşayacağı hayat hakkında öngörüde bulunmak. "life path number" dedikleri bu numara bende 1 miş. açıklamadaki özellikle şu cümle ağzıma sıçtı, aklımdan çıkmadı okuduğumdan beri.

This is because you are destined to be "the one that is loved by all" as opposed to "the one that is loved by one other."

hiçbir zaman kafama uyan birini bulup onunla birlikte bir hayat yaşayamayacağımı suratıma çarparken bir yandan istihza ederek bir çeşit orospu olduğum önergesini sunan bu kader görüntüsü beni oldukça üzdü.
ama şaşırtmadı.

Herkesin münasip birer dayısı var
İnsanoğlu bu iyisi, ayısı var
Benim zarar bildiğim elaleme kar
Adamını bulup da uyuşamadım.

Ha desem olmaz a-ha desem olmaz
Birine uysa öbürüne uymaz
Yalelli yalelli yalelli o zaman
Yalelli yalelli yalelli o zaman

bloopers

2011-10-13T01:46:00.000+03:00

bugün okula dersten bi saat önce vardım. gizem okula gelmeyeceğini söyleyip beni de okulu asmaya teşvik etti. pop quiz'i kaçırmanın ne gibi sonuçları olduğuna kafa yorduğum gereksiz on beş dakikanın ardından yola koyulup gizemlere gittim. eve dönerken metroya binişim dersanelerin çıkış saatine denk geldi. karşımda oturan liseli oğlan arkadaşlarına üzerimdeki odtü svetşörtünü gösterip "işte ben de bundan giyebilmek istiyorum" dedi, bana selam verdi. ben de gülüp kollarımla yazıyı kapattım.

her kimsen inşallah girebilirsin istediğin bölüme.

mümkün olursa ikinci dönem yurda çıkabilirim.

bu arada pop quiz de olmamış lan.

ecevit

2011-10-11T01:37:00.001+03:00

dedem kıbrıs harekatına gittiğinde, onun birliği çatışmaya girmekten son anda geri çağırılmasaymış ölecekleri kesinmiş. bu yüzden anneannem, annem, teyzem ve dayım için geriye bir video kaset bırakmış. annemin söylediğine göre dedem videoda duygusal bir veda konuşması ediyormuş.

annemler bunu izledikten sonra ağlama krizleri eşliğinde kaseti ve içindeki filmi paramparça etmişler.

dedemin görev aşkı ve idealist askeri zihniyetine mi şaşırayım, annemlerin değer bilmeyiş manyaklığına mı bilemedim. ulan ben canım annemin yazdığı notları bile saklıyorum.

"tatlı"yı da sonradan eklemiş götoş

karamalz

2011-10-09T20:37:00.000+03:00

oktoberfest adlı kutlama alman kültürüne en yakın durduğum noktaya benziyor. ben de eylül bittikten sonra büyük bir kutlamaya katılıp yodel söylemek isterdim. bu sabah annem ve babamla odtüde kahvaltı ettik. lokman hekimin kış çayı soğuk algınlığına çok iyi geliyor. gelişmiş formülü hassas diş etlerinize yodeleio-oh-hi-uu

sugar daddy

2011-10-08T12:29:00.000+03:00

denize karşı iç abi
çıplak

12:24
abi ıhlamurum elimde, üzerimde battaniye-kazak, sümükler bi yandan, ses gitmiş boğazdan
var mı benden seksisi

2011-10-08T11:31:00.000+03:00

"sen tuhaf bakmıyorsun.izlerken beyninin arkasını hissederek görebildiklerini ben de görüyorum."
her kimsen rüyama tekrar girmen dileğiyle, bana kimsenin o kadar güzel sarıldığını hatırlamıyorum.
uyandığımda toparlanamadım

i am i said, have i never been mellow?

2011-10-07T22:53:00.002+03:00

lise 1'in sonlarıydı. büyük bir götlük yapmıştım.
ertesi günü izzet adlı arkadaşıma onlara gideceğim sözünü vermiş olmama rağmen o geceyi uyumadan geçirmiştim, babasıyla birlikte beni almaya metronun önüne gelmiş olan izzet ve babasının yarım saat-bi saat ben horul horul uyurken bana telefondan ulaşamaz halde beklemesine sebep olmuştum. olay eve dönmeleriyle sonuçlanmıştı.

hala utanırım, unutamam, kendime inanamıyorum. kendimi marks şöyleyken troçki böyledir abicim süryaniler şöyledir fakat kommün sistem banliyö taraflar amerika filan diyen insanların ortasına oturtup kendime eziyet etmek istiyorum hatırladıkça.

2011-10-02T20:16:00.002+03:00

she never understood the impulses that drove him, never quite felt the intensity that, over time, chiseled lines into his face. she was never quite close enough to him- but he held her as though she were, whispered into her ear words that only a soul mate should receive.

come with the territory

2011-10-02T20:06:00.005+03:00

i firmly believe that any man's finest hour, the greatest fulfillment of all that he holds dear, is the moment when he has worked his heart out in a good cause and lies exhausted on the field of battle- victorious.

success demands singleness of purpose.

v.lombardi.

actif et ambitieux, mesure de la reussite a des activites originales

lütfen ilhamının kapılarını bana sonuna kadar aç. ben zayıf insani algımın sınırlarında dolaşırken beni korumanı isterim. boynum samimiyetle eğik.

You are highly intuitive and creative. Your mind thinks in pictures. You seem to draw information and ideas from out of the sky. Your intuition is your gift, along with a powerful drive to know the Oneness of all things. You are so driven by spiritual pursuits that no matter what you do in life, the world of spirit and philosophy will be central to your daily behavior. You feel linked with the larger universal forces, and nothing will change that. You have a fine mind and keen insights, but these do not come as a result of logic or rational thought. You are more likely to direct your life by inspiration, rather than by calculated reflections.You have a gift for inspiring people. Many people admire you without your knowing it. You are a visionary, and others sense your wisdom.You can be very emotional, often experiencing extremes of happiness and sadness. You are usually too easily hurt. You get depressed easily and feel the lack of confidence during times you are in a dark mood. Despite your sensitivity, you possess leadership abilities. You are modest, diplomatic and polite. You have the ability to persuade, and can be quite forceful.

cold reading için decoz a teşekkürler

oh mi papito

2011-10-02T19:03:00.002+03:00

elektronik piyano alabilmek için iki milyara yakın paraya ihtiyacım var. okula yakın diye cepa'da bi mağazaya iş başvurusunda bulundum.başvuru formunda sordukları herhangi bir deneyime dürüstlükle "yok" cevabını verdiğim için ilgilerini çekmemiş olabilirim. harçlıklardan biriktirerek bu parayı çıkarmam çok zor, ulan government hooker olduk keşke özgeçmişin altına i can be anything i'll be your everything, just touch me baby yazsaydım.

dün telefonda konuştuğum sekiz yaşındaki kuzenim simay parayı kendi banka hesabından vermeyi teklif ettiğinde -ve uzun süre ısrar ettiğinde- duygulandım.

---

under the spreading chestnut tree
i sold you and you sold me.
there lie they, and here lie we
under the spreading chestnut tree

yavuz

2011-10-01T19:18:00.001+03:00

ocaktan sonra ilk kez bugün saçlarımı berbere kestirdim.

kirenberiiis

2011-10-01T15:25:00.001+03:00

i'm not ready for this
though i thought i would be.
i can't see the future
though i thought i could see.
i don't want to leave you,
even though i have to.
i don't want to love you,
oh, how i still do.

can i go my own way?
can i pray my own way?
i don't want to leave you.
oh, how i need you.
am i ready for this?
did i think i would be?
can i see the future?
no, i can't see.

i don't want to leave you,
even though i have to.
i don't want to love you,
oh, how i still do.

grin dey duki

2011-09-27T22:57:00.000+03:00

bu akşam eve dönerken güven parkın orda sılayla yürüdüğümüz sırada bi dolmuşçu ön kapıyı açıp geçeceğimiz yeri kapattı ve sıla arabaların geçtiği yolun kenarından gitmeye yöneldi. yolun geçmeye uygun olmasını beklerken ben geçeceğimiz yeri kapatan dolmuşun gittiğini görüp sılayı yolun iç tarafına çağırdım. öyle yapınca aklıma 6-7 yaşlarındayken dedemle gezdiğimiz zamanlardan bir anı geldi.
dedemin bana karşıdan karşıya nasıl geçmek gerektiğini öğrettiği günlerde bir gün, karşıdan karşıya geçeceğimiz sırada durup dururken ben dedeme "yolu tam görmek için bekleyelim çünkü biraz beklemek önemli değil hayatımız daha önemli" gibi bir şey demiştim sırf doğru bir şey söylemiş olmak ve onun bana hak vermesi için.
dedemin "evet oğlum çok doğru" diye onaylaması benim için dünyaya marsa jüpitere satürne ve nicelerine bedeldi........nası sevindiysem unutmamışım lan

kardeşim yazmış

2011-09-27T00:20:00.002+03:00

merhaba anneanneciğim,

sen "beyin tümörü" denilen berbat hastalığa yakalanalı yaklaşık 5 yıl oluyor. nerden başlasam, nasıl başlasam da 5 yılda içimde biriken her şeyi sana anlatsam.

sanırım önce biraz kendimden bahsetmeliyim. beni en son görebildiğinde 11-12 yaşlarındaydım. "görebildiğinde" diyorum, çünkü annemler ödemin baskı yaptığını ve gözünü açabilsen de göremediğini söylüyorlar.
oysa öyle çok isterdim ki genç kız olduğumu görebilmeni, 16 yaşındaki ceren'i tanıyabilmeni ve hatta 40 yaşındaki evli, çocuklu ceren'i görebilecek olmanı.
hadi hepsini geçtim...sen ben çocukken hep "benim kızım genç kız olsun; biz çarşıya gidicez istediği her şeyi alıcam ben ona." derdin ya, işte en çok da seninle bunu yapmak isterdim.
-sen yürüyebiliyorken-

bu arada, sonunda saçlarımı küçüklükten beri istediğim gibi turuncu yapabildim. hala müzik dinleyerek resim yapmaktan çok hoşlanıyorum. bir sürü tuval aldım sıkıldıkça çizip, boyayıp odama asıyorum. sonraa...
kumaş boyaları aldım tişörtlerimi kendim kesip-biçip boyuyorum. arkadaşlarıma, kendime, anneme ufak tefek takılar yapıyorum. tırnak sanatı var bir de ojelerle farklı farklı şeyler yapıyorsun tırnağına.
hah işte ben ondan da çok hoşlanıyorum.

evet, çok açık ki tüm bu hamaratlığı senden almışım.

annemle babamı sana şikayet etmeyi özledim ben. pamuk gibi sesinle "değmeyin benim tatlı kızıma" deyişini özledim. dedemle sen istanbul'dan gelince, bir an önce okuldan eve gelmek için heyecandan dersi dinleyememeyi, eve geldiğimde ise Müzeyyen Senar'a taş çıkartacak sesinle türküler söyleyerek yemek yapışını görmeyi özledim. unutmuş musundur bilmiyorum ama inanılmaz leziz yemekler yapardın. abim en çok "pancar çorbası"nı severdi.

artık kimse bana süveter örmüyor! sen onu da çok iyi yapardın. zaten sen benim tanıdığım "her şeyi" en iyi yapabilen tek insansın.

odamı görmeni istiyorum, alışverişten geldiğimde aldığım her şeyi tek tek sana göstermek istiyorum, fikirlerini, düşüncelerini istiyorum, arkadaşlarımı tanımanı, senden küçük olduğumu daha güçsüz ve savunmasız olduğumu hissetmek istiyorum.

ve seni üzdüğüm her saniye için özür dilemek istiyorum. bana "süveterini giy kızım üşüyeceksin" dediğinde "giymek istemiyorum ya of!" dediğim için binlerce, milyonlarca kez özür dilemek istiyorum. tamamen sağlıklı olduğun her günü, her dakikayı aklıma kazısınlar, seni hiç hasta olmamışsın gibi hatırlayayım istiyorum. zaten insanlar hep "çok şey" istemez mi?

sevgilerle
ceren kaygı

actif et ambitieux

2011-09-26T22:59:00.001+03:00

1992-1997
18.04.1997
1997-1999
29.05.1999
13.09.1999
9.09.2004
11.10.2004
16.09.2010
5.10.2010
22.09.2011

liberace

2011-09-26T21:11:00.002+03:00

bikaç hafta önce evin ekonomik durumunu ben ele aldım. iyi gidiyor.

giriş kapısının yanındaki rafta duran ajandaya herkes her gün yaptığı her harcamayı yazdığından fazla para harcayanlar koridorda utanç yürüyüşü yapıyor. ben çok ciddiye aldığım için herkes ciddiye alıyor.

kendimi annem, babam, kardeşim ve eski bir dostum dışında herkese ve her şeye çok yabancı hissediyorum.

yaşadığım iki yıllık üniversite krizi olabilecek en iyi şekilde sonlandığı için minnettarlıktan coşageliyorum durmaksızın.

anneannelerden oluşan bir ülkede yaşamak isterdim.

delazad deghati

2011-09-17T01:09:00.001+03:00

bugün annemin eski bir dostunun evine akşam yemeğine gittik.onların da biri benle yaşıt, öbürü benden iki yaş büyük, çok sevdiğim çocukluk arkadaşım kızları var.
ben küçüklükten beri, bir yetişkinle kendisi de yetişkinmiş gibi konuşan, o rahatlıktaki yaşıtlarımdan -belki kıskançlıktandır.belki de emekli astsubay dedem ve canım annanem beni çok desturlu yetiştirdiğindendir.- hoşlanamıyorum, onlar gibi davranamıyorum.
o yüzden böyle ortamlarda çok pısırık kalıom.doymadıysam tabağıma yeniden yemek isteyemem, ekmek bittiyse bi dilim daha isteyemem, sadece direk bana sorulan sorulara olabildiğince içten cevap veriyorum.gerçi bugün ortada dönen konulara da "evet, hakkaten, doğru" diye köşeden girme çabalarım oldu.bi kere de babaları bana bir şeyden çekinmememle ilgili bir şey söylüyordu ama orda bayılacaktım galiba pek duyamadım.

küçükken birlikte boyama yaptığımız, ben kenara taşırınca bana kızan ama gene de çok nazik davranan, bu yüzden beni mahcubiyetle ağlatan, ağızlarına zorla boya soktuğum kızlarla bunlar hiç yaşanmamış gibi muhabbet etmek tuhaftı.

sahip olamadığım bir lüks

2011-09-13T23:40:00.001+03:00

ne allaha ihanet eden ataları yüzünden bir yahudiye nefret duydum ne de ataları türklere ihanet eden herhangi bir arap'a.... tarih dersleri beni götü boklu insanlık adına acılar içinde hırpalamaktan başka bir halta yaramış değil.
ama kafamda bazı fikirler var ki onlar benden dünyanın en amansız diktatörünü yaratabilir.
hayatımı yinelenen rakam ve kelimelere böldükleri için insanlığa topluca büyük bir öfke duyuyorum.beni her pazardan sonra tekrar eden bir haftanın illüzyonuna inandırdıkları için sokakta gördüğüm herhangi birinin gözünü çıkarma arzusuyla dolup taşıyorum.hayatımızın, isimleri yinelenen yedi güne ve on iki aya parsellendiğine hepimiz ikna olmuş durumdayız.sadece yıllar her daim ilerlemekte olan bir zaman akışında yaşanıyor ve o geniş diliminde zamanın gerçek hızının algısını gözümüzü boyayan, en fazla 31 ile temsil edilen ay rakamlarının tekrar etmesiyle kaybediyoruz.

siktiriboktan insanlığın kendisine ve diğer canlılardan üstün (?) kılınan algısına biraz saygısı olsaydı, dünyanın güneş etrafındaki kaçınılmaz dönüşü her tamamlandığında yaşanacak yeni üç yüz altmış beş günün, her gününün farklı farklı isimleri açıklanırdı.
zor mu olurdu?bu görevi ben seve seve üstlenebilirdim. üşenmezdim.
isteseydik zamanı bütünüyle algılayabilirdik. zamanı kontrol altına aldığımızı sanarak sadece kendimizi kandırıyoruz.

güven hissini ve zaman algısını, yaşadığı süreyi tekrarlara bağlayıp kendini kandırarak elde eden üşengeç, ödlek, bağnaz, saygısız bir türüz biz.
hepimiz gebersek ben razıyım.

hırs

2011-09-11T12:58:00.000+03:00

insan karakterini satranç sevenler ve satranç sevmeyenler olarak iki gruba ayırabilirük ve biraz bile aşırı genellemiş olmayız.ben karşımdakinden daha akıllıca hamleler yapma hırsıyla zihnim ona odaklanmış halde oturup öylece bekleyemem hamleler arası o süreyi.bu tür bi oyundan zevk almam mümkün değil.zaten bana çocukluğunda uyuz ve hırslı olan bi kuzenimi hatırlatıyor.dünyayı deşmek istiyorum.

queer

2011-09-07T23:51:00.000+03:00

kardeşim kendine bu muhteşem tişörtü yapmış.

and there's no mystical design, no cosmic lover pre-assigned

2011-09-07T02:14:00.000+03:00

goscinny ve uderzo'nun "asteriks ve oburiks'in doğumgünü" kitabını aldım.çok güzel olmuş la hemen bitmesin diye her kareyi sindire sindire okudum ama yine de sonlara gelmiş bulunmaktayım.

ayın sekizinde odtüye kayıt yaptırmaya gidecem.ailemi hazırlık okuma planıma ikna ettim.geçen sene bilkentte bir de hazırlık senesinin fiyatı yük olmasın diye hazırlık sınavını sike sike geçmiştim.istediğim okula girebildiğim için hala minnettarlıktan gözlerimin dolduğu oluyor.özellikle öyle hisler yaşadığımda bazılarının herhangi bir konuda hiçbir şeye muhtaçlığı bulunmayan ölümsüz birer canlıymış gibi davranması bana on kata kadar daha tuhaf geliyor.hiçbir durum karşısında ezilip büzülemeyecek, kızarıp geberemeyecek gibi görünenler hakkaten göründükleri gibi mi acep?
halbuki ben ölmeyi isteyerek başladım her şeye.

bu ülkede hala asteriks okuyan var mı?

tospik

2011-08-31T17:13:00.005+03:00

tuhaf bir özelliğim var; bana yemek yapan birini hiç unutmuyorum.krem karamel deyince sezer teyze, kalbura bastı deyince fatma teyze, sucuk ekmek deyince görkem, krep deyince ebru, omlet deyince gizem, makarna deyince tülay teyze, görkem, pelin,,,,,

ulan helin götü bana hiç yemek yapmamış, 1 seneyi dip dibe geçirdik.
temmuzun başında, lysye yeniden çalıştığımız sene yaşadıklarımızı anlattığımız bi blog hazırlamıştık.ona da şurdan ulaşabilirsiniz.helin ben yürürken arkamdan maganda gibi yaklaşıp "körsün kör seni seveni görmedin" diye şarkı söyleyen biri olduğundan eğlenceli olacaktır sdfbasjbfdgdfk

post nubila phoebus

2011-08-20T09:43:00.011+03:00

odtüye girebilmişim.nasıl olduğunu ben de anlamadım, hiç olmaz dediğim şey pratikte bi şekilde oldu; aradan 9 bin kişi oynadı.burda da bahsettim.geçen sefer, istediğim okulda okuyabilmek için bazı şeylere sırt çevirecek cesareti gösterememiştim.eğer zorla gönderildiğim okulu bırakacak cesareti de gösteremeseydim acep kendimle nasıl yaşardım?

iyi arkadaşlar onlara sahip olanların hayatını birçok yönden güzelleştiriyor.ama ben ders çalışmayı bilmeyen dostunu istediği üniversiteye sokan başka birine hiç rastlamadım.

helin öztürk denen manyaktan bahsediyorum.bana bu ders programını hazırlayıp beni her gün o günün sayfasında yazanları halletmezsem götüme çeşitli objeler sokmakla tehdit etmeseydi -ve yapabileceğine inanmasaydım- dün bu sevinci yaşamam olanaksızdı.geçen seneki sınavda yerleşebildiğim için zaten otuza yakın puanım düştü, yaptığım asıl dereceyle puanın düşmüş hali arasında 22 bin kişi var.yani helin bana nasıl ders çalışacağım konusunda yol göstermeseydi odtüye girme olasılığım bir gün uyanıp suyu şaraba çevirebildiğimi görme olasılığımla aynıydı.bir insanın hayatı büyük resme bakınca daha nasıl etkilenebilir?

defterin ilk sayfasına "nabıyon batuhan kaygı, hadi şu defteri bitirelim de rüya günlerimize kavuşalım!" yazmış.o rüya günlerimize kavuşacağız.

bir gökdelenin tepesinde kentin seçkin insanlarının katıldığı bol abiyeli ve takım elbiseli bir kokteylde bardağıma kaşıkla vurarak herkesi susturduktan sonra övgülerle dolu bikaç cümlenin ardından "bayanlar baylar, helin öztürk!" demek, onun elini tutup herkesin alkışları ve hayran bakışları arasında merdivenden zarifçe inmesine yardımcı olmak isterim.helin'i her yerde onurlandırmak isterim.

canımı emanet edebileceğim bi arkadaşım olduğu için seviniyorum.

sevgilerle, ottühan kaygı

götlek eylül ayı

2011-08-18T16:59:00.000+03:00

2011-08-10T04:00:00.002+03:00

yaklaşık iki üç saat önce en yakın lise arkadaşımın sevgilisi ona "bu kolyeyi neyle takacaksın acaba siyahla olur mu" dediğinde hiçbir zaman gerçek bir sevgili olamayacağımı anladım.ayrıca biz onla etrafımızdaki herkes sevgiliyken ve karanlıkta birbirlerine aşk yaparken bi köşede omuz omuza yaslanır, birbirimizin saçlarını okşar ve yalnızlığımızla taşak geçerdik.
şuan kendimi çok kötü hissediyorum ama geçeceğini biliyorum.

2011-08-09T12:35:00.001+03:00

my own private idaho'nun başında ve sonundaki yol gibi yollar hoşuma gidiyor

2011-08-04T02:52:00.000+03:00

istanbula ve görkemin evine ne kadar alıştığımı ve telefondan blog yazabildiğimi yeni fark ettim.allahtan yanıma iki kutu köpekbalığı şekeri almıştım.yolculuk güzel geçiyor la.üzerime şeytan sıçmış gibi hissediyorum nedirmjgwtpdaptjgptjpmwmjgwtp

2011-08-03T12:36:00.005+03:00

taksimde bi sokakta bukowski ve beat kuşağını anlatan bir kitabın afişini gördüm.afişten anladığım kadarıyla underground poetix'i çıkaranlar hazırlamış veya çevirmiş.afişte kitap hakkındaki yorumlarda ciddi ciddi şunlar yazıyordu:
"allahın belası hergele müthiş / Laneth"
"üzerinize şeytan sıçmış gibi hissedeceksiniz / kadıköy tribün"
"bukowski her zamanki gibi çok sarhoş, her zamanki gibi aşırı saldırgan, her zamanki gibi düzüşüyor, her zamanki gibi atlardan bahsediyor ve elbette hepimizden tiksiniyor"

hjsdbjkfsadbgkasbkjdajdbjkabgkjsdkf
ey gidi benim canım memleketim

meryl felstorm

2011-07-16T14:20:00.004+03:00

detaylı zaman kapsülü 1
yeniden doğduğumda hatırlamak isteyeceklerim

tarih: 16 temmuz 2011 cuma, 14:23
batuhan kaygı
29 mayıs 2011 itibariyle 19 oldum.doğduğum sırada gökyüzünde güneş; ikizler, yükselen; aslan, ay; boğa üzerinde konumlanmış.sigara veya alkol kullanmıyorum.dakikada 15 düzensiz sefer nefes alıp veriyorum.izlediğim son film hedwig and the angry inch.güldüğüm son şey the big c'nin ikinci sezon üçüncü bölümü.oynadığım son oyun wizard101.okuduğum son kitap "bill cosby-zaman uçup gidiyor".yediğim son yemek omlet.kemirdiğim son şey parmak etlerim.yaptığım son güzel iş hazırladığım soyağacıyla dedemi mutlu etmek oldu.şuan farol do arnel deniz fenerinin oralarda olmak isterdim.herhangi bir lunaparkta olmak istemezdim.en güvendiğim kişiler annem, babam, kardeşim ve allah.kafamı en çok meşgul eden kişi allah.sağ ve sol kolumda birer dövme var.tam şu anda aklımdan geçen şarkı sözleri "there are miracles waiting so keep concentrating".allah'ın en sevdiğim adı "mümin".ilerde eşcinsel bir çocuğa ebeveynlik yapmak isterim.en büyük korkum dünyayı değiştiremeden geberip gitmek.

2011-06-30T23:47:00.001+03:00

2011-06-17T20:53:00.002+03:00

dört temel sebepten ötürü odtüde okumayı çok istiyordum.geçen dönem tercih yaptığım için otuza yakın puanımı düşürmeyecek olsalardı sosyolojiye girme ihtimalim çok yüksekti.şimdi felsefeye girmem bile büyük bir şans meselesi.bu yüzden kendimi bir sınav için hiç olmadığım kadar gergin hissediyorum.daha sonra aklıma art spiegelman'ın, marc bolan'ın, dolores o'riordan'ın veya bill watterson'ın hiç odtüde okumadığı geliyor ve az da olsa rahatlıyorum.
bir zaman kapsülünün sonuna daha hoşgeldiniz.

serkan is my girl

2011-06-17T10:59:00.003+03:00

annem okulunda sınıfta bırakılan bi erkek öğrenciyi şöyle tanımladı: "tam bir psikopat.kaşlarını alıyor ve pudra sürüyor.sınıf çok kirli diye ceketini rehberlikçinin yanına bırakıyormuş.psikolojik yardım da alıyor zaten."
bu hareketlerde hastalıklı olan hangisi? dediğimde bikaç anlamsız şey geveledi.
oğlana çok yazık, dedim, yaa evet yazık işte... dedi.
halbuki ben onu etrafını asıl hastalıklı kişilerin sardığı tek bir sağlıklı kişi olarak gördüğümden ona acımıştım.

1996

2011-06-13T02:54:00.001+03:00

2011-06-08T17:52:00.002+03:00

-anneanneciğim, ne güzelmiş bulutları izlemek.niçin daha önce birlikte hiç izlemedik?
-bilmiyorum, zamanımız mı olmadı yoksa?ama ben çocukluğumdan beri sık sık izlerim bulutları.kaldırır başımı havaya bakarım.senin yaşındayken de öyleydim.bizim evin damına çıkardım, bulutları izlerdim.annem, çok korkar, "bir gün damdan düşeceksin" derdi."anneciğim, ben bulutları ayakta izlemiyorum ki, yatarak izliyorum." derdim.bilmem ki metin, ben çocukken bulutlar bana daha mı yakındılar.bazen onları uzanıp ellerimle tutacağımı sanırdım.kaç kez elimi havaya uzatmışımdır, onları tutmaya çalışmışımdır.

anneannem bir elini omzuma attı.

-biliyor musun metin, bir de ne yapardım?
-ne yapardın anneanne?
-bulutları boyardım.

anneannemin yüzüne baktım, güldüm.

-uçarak mı anneanne? diye sordum.
-yoo, dedi.uçarak değil, oturarak.

benim anneannem hiçbir anneanneye benzemez ki.siz hiç bulutları boyayan bir anneanne duydunuz mu?ben de şu yaşındaki torunuyum, ilk kez duyuyordum.

kim bilir nasıl boyuyordu anneannem bulutları

2011-06-05T17:53:00.001+03:00

so, close your eyes and think of someone you physically admire
and let me kiss you

born this day

2011-05-29T00:20:00.001+03:00

bir daha soruyorum- temiz mi?

2011-05-24T20:36:00.014+03:00

mark ravenhill'in alışveriş ve sikiş'ini okudum.güzeldi.türkiye'de oynandığını öğrendiğimde oyun yönetmeninin ve oyuncularının cesaretini takdir etmeye doyamadım.

(mutlak spoiler)

oyundaki bütün cinsel ilişkilerin erkek erkeğe eşcinsel gerçekleşiyor olmasına rağmen kitap kapağının her tarafının bir erkek ve kadının çok çeşitli pozisyonlarda sevişme silüetleriyle dolu olmasının çok dingilce bir tasarım olduğunu düşünüyorum.kapağında iki sevişen erkeğin bulunduğu kitabın pek satın alınmayacağı düşüncesiyle hareket edilmiş samimiyetsiz bir girişim olmuş bu.elbette yayımcıları adına bir alışveriş arabasına dayatılıp sikilen kadın imajının sex sells formülüne uygunluğu da faydalı olmuştur.ama haklı olarak, bana 7 haziran doğumlu mark ravenhill'in bu güzel oyununu okuma fırsatı verip tanıttıkları için yiğidi öldürmemek gerekiyor.oyundan ve yazarından daha önce hiç haberim yoktu.anasını satiyim o kapak bir kama-sutra kitabında iyi dururdu ama bu oyunda hakkaten çok aptalca duruyor.

robbie: tamam. tamam. sen varsın, oradasın. seni görüyorum...ve müzik var?
gary: müzik. evet.
robbie: yüksek sesli bir müzik. dum dum dum. tekno gibi.
gary: tekno müzik. evet.
robbie: tekno müzik var ve sen sallanıyorsun- dans eder gibi?
gary: dans.
robbie: dans salonunda dans ediyorsun. bir kulüpte.
gary: evet. evet. bir kulüp.
robbie: ve şu adamla dans ediyorsun.
gary: yok öyle değil. adam sadece orada.
robbie: kendi kendine dans ediyorsun. ama...
gary: izliyor.
robbie: adam seni izliyor.
gary: ben dans ediyorum.
lulu: adam seni izliyor.
gary: evet. beni izliyor.
lulu: ve sen gülümsüyorsun.
gary: hayır. gülümsemek yok.
robbie: ama biliyorsun, kendi kendine başka seçeneğin olmadığını düşünüyorsun.
lulu: kontrolün yok.
gary: kontrolüm yok.
robbie: çünkü o...
lulu: çünkü o...
gary: çünkü o beni alıp götürecek.
robbie: sana sahip olacak. ben sana sahip olacağım.
...
gary: gözüm bağlı. evet...körebe gibiyim.
lulu gözlerini bağlaması için bir şey getirir.
mark, lulu'yu kenara iter ve gary'e sarılır.

mark: tamam. yeter artık. bak, onun yerine bunu seçebilirsin. seveceksin. sadece sevilmek.
gary: ne yapıyorsun sen?
mark: sadece sana sarılıyorum.
gary: beni sikmedin bile.
mark'ı kenara iter.
benle dalga geçiyorsun, değil mi?
mark: sadece sana göstermeye çalışıyorum. çünkü bence sen hiç gerçekten sevgi görmemişsin ve eğer dünya bize pratik bir şey sunmamışsa...
gary: nesin sen?
mark: ben seninle ilgilenebilirim.
gary: sen hiç kimse değilsin. sen benim istediğim şey değilsin.

(alışveriş ve sikiş/mark ravenhill/altı kırkbeş yayın/çeviri: gonca gülbey)

anne frank'ın hatıra defteri, birinci baskıya önsöz, hasan ali yücel 1958

2011-05-23T16:12:00.005+03:00

bu anıları niçin yayımlıyoruz?
anne frank'ın hatıra defteri ne bir topluluğu kötülemek, ne başka bir topluluğu övmek düşüncesiyle yayınlanmıştır.bu kitap, içinde yaşadığımız medeniyet çağında bile milyonlarca insanı öldürmekten haz duyabilecek kadar vahşi kalmış olanların varlığını gösterecektir.küçük anne frank bir alman kızı olsaydı yine bu hatıraları çağdaş insanlık, bilmeli, tanımalı, onun ıstıraplarına aşina çıkmalıydı.hatıraların yayınlanmadığı medeni dil kalmamıştır.hatıralar piyes oldu, sayısız insanlar bu faciayı sahnede seyretti.kim bilir, beyazperdeye yansıyacak gölgesi, bütün dünyada nasıl bir hızla dolaşacak?demek, insan ruhunda doğan acılı hislere duygulu ruhlar ilgisiz kalamıyor.işte biz de aynı insani duyguyla bu kitabı türkçesinden yayımlamayı faydalı gördük.

zaten genç yaşında, bir kampın sefaleti içinde ölüp giden anne frank, hatıra defterine "öldükten sonra da yaşamak istiyorum" diye yazarken iyi niyetli, hakikate bağlı ve haksızlığa karşı cesaretli insanların her zaman mevcut olacağına inanmıştı.bu küçük mazlum, kanaatinde isabet etmiştir.yalnız doğu ve batı almanya'nın otuz sekiz tiyatrosunda hatıralarını piyes halinde seyredenlerin varlığı bunu ispat etmiyor mu?o insanlardan biri de, memleketimizi ziyaret ettiği zaman olgun ve dirayetli bir hikmet ve devlet adamı olduğunu yakından gördüğümüz batı almanya cumhurbaşkanı sayın theodor heuss'dur.o diyor ki:

"hadiseleri tevile çalışmanın manası yoktur.yahudi ırkına yapılan korkunç haksızlığı açıkça ifade etmek lazım.ben, sen, hepimiz almanya'da yaşadığımız için suçlu muyuz?hepimiz, o şeytanca cinayetlerin suç ortakları mıyız?alman milletinin "müşterek suçu"ndan bahsedildi.müşterek suç tabiri ve bunun arkasında gizlenen mana, nazilerin yahudilere yaptıklarının tersine çevrilmiş ve basitleştirilmiş şekli idi.onlar da yahudilere, yahudi olmak suçlu olmaktır diyorlardı.o devirden, geriye müşterek bir utanç kaldı.hitler, bize çok kötülük yapmıştır.fakat bunların en büyüğü, kendisinin ve hempalarının bizi alman ismini taşımak utancına uğratmalarıdır.insanlar, kolaylarına geldiği için bazı olayları unutmak isterler.halbuki bizim unutmamamız gerektir.nürenberg kanunlarını, sinagog yangınlarını, yahudilerin yabanci diyarlara, ölüme ve felakete sürüklendiklerini unutmamalıyız.bunlar, unutmayacağımız, unutmaya hakkımız olmayan hakikatlerdir.unutmak, işin kolayına kaçmak olurdu."

anne frank'ın babası, bu hatıraların yayımlanmasına nasıl ve niçin müsaade ettiğini şöyle anlatır:

"auschwitz toplama kampından döndüğüm zaman miep, bana anne'ın hatıra defterlerini verdi.okumaya karar verebilmem için epey bir zaman geçti.okuduktan sonra sizleri iyi tanıyan dostlarımla bu hususta konuşmak arzusunu duydum.onlara kızımın defterinin birer suretini verdim.defter arkadaşlarımın üzerinde derin bir tesir yapmış, bu hatıraların dokümanter ve edebi kıymeti hususunda dikkatimi çektiler.kızımın mahrem notlarının benim için çok kıymetli ve şahsi bir hatıra olduğunu takdir ediyorlar, fakat aynı zamanda anne'ın bütün insanlığa bıraktığı bu emaneti gizli tutmaya hakkım olmadığını ileri sürüyorlardı.
anne'ın hatıra defterini yayımlamak fikrine kendimi çok güç alıştırabildim.fakat bunu yaptığım taktirde kızımın en büyük arzusunu yerine getirmiş olacağımı anlıyordum.defterinde yazar olmak istediğini ve ileride gizlenme senelerine ait bir kitap yazmak için bu notlardan faydalanmak arzusunda olduğunu belirtiyordu.4 ve 11 nisan 1994 tarihini taşıyan mektuplarında 'öldükten sonra da yaşamak istiyorum' ve 'yaşamak ve insanlara hizmet etmek istiyorum' diyordu."

bugün yaşayan, yarın yaşayacak ve yaşayanların kaderlerini eline alacak olan nesiller buna benzer faciaların tekerrür etmemesi için ders alsınlar düşüncesiyle anne frank'ın hatıralarını türkçeye çevirip yayımlıyoruz.biz de hayatına doyamadan ölen bu zavallı kızcağız gibi insanlığın iyi geleceklerine, aralarında kabiller bulunsa da habil kadar temiz ruhlu olanlarının da her zaman var olacağına inanıyoruz.dileğimiz şudur ki, habiller çokluğu kabillerin ortaya çıkmasına mani olacak kudrette bulunsun.

hasan ali yücel

heavy mental

2011-05-21T05:28:00.008+03:00

lez amur imejineı

2011-05-21T04:12:00.005+03:00

duygum'un "az önce bi film izledim bence TAM SENLIKTI d&rdan baktım filme var mı diye doğum gununde hedıye ederım fılan dıye dusundum. sonra salak bı fıkır gibi geldi.en iyisi kendin indir izle ben çok beğendim izleyip bana yorum yap filmin adı 'Les amours imaginaires' neyse bay." sözleri üzerine uzun süre sonra ilk defa (ders çalışırken veya uzanırken dinlediğim bikaç film dışında) yeni bir film izledim.(yazının devamında spoiler olacak)
duygum o nicolas ne it bir herifti anasını satiyim gerginlikten kaşlarım çatık kaldı lan.partide francisle selamlaştığı sırada francis'in kulak memesini öperken sanki flört ettiğinin bilincinde değil miydi?ya da francis'e marshmallowları nası yemesi gerektiğini anlatırken yaptıklarının erotik yönünü düşünemeden mi davranıyordu sanki it oğlu it?bokumun adonisi.hep ortada yattı, ortada oturdu, her şeyin tadını çıkardı.en son francisle marie boğuşurken onları izleyip güldü.sigarası bitince konuşmayı lütfetti ve gitti.muhtemelen sen de nicolas'ın gözlerine raptiye sokma arzusuyla dolup taşmışındır duygum.

köye gittiklerinde francis tuvaletteyken marie oğlanı küçük düşürmek ve saf dışı etmek için kötü niyetli konuştu.nicolas çirkindi.francis belki de yenmiş tırnaklarından ötürüdür bana daha güzel görünüyordu.francis daha sonra marketten marshmallow alıp ağzına bi tane attığında nicolas'ı marshmallow yağmurunun ortasında hayal edince kendimi ona yakın hissettim.(o tür anılardan tetiklenen acayip çağrışımlarla kendimi içinde bulduğum acayip hayaller sebebiyle.)

marie'yi en şiddetli hissedebildiğim sahne, kaşları çatık huzursuz uykusuyla başladı.kalktığında francis ve nicolas yanında veya evde yoktu.onları göl kenarında oynarken buldu.bu bana küçükken aşık olduğum kızın evine başka bir aile arkadaşlarımızla misafirliğe gittiğimiz, geç saatlere kadar oturduklarından bizim için bi kanepeye yatacak yer hazırladıkları, diğer aile dostumuzun oğlu, ben ve o kız olmak üzere kanepeye dizildiğimiz ve ayağımı biraz aşağı uzattığımda o ikisinin ayaklarını birbirlerine dolamış olduklarını gördüğüm o geceyi ve hissi yeniden yaşattı.

"ılık bir göbek" de aşkı anlatırken iyi durmuş.bang bang'in versiyonu güzeldi.kinsey cetvelinden bahsetmeleri özgün olmuş.adamın okuduğu mektupta parfümünün insurrection olup olmadığını soran kadın için verdiği mimikkjfdnhsfg
he looks good
but his boyfriend says
he's a mess
he's a mess
he's a mess
now the boy is stressed
he's a mess
he's a mess
he's a mess
he's a mess
he's a mess
he's a mess
he's a mess

2011-05-19T00:23:00.003+03:00

doğumgünlerinde kendisine müthiş hediyeler veren müthiş arkadaşlara sahip genç 29 mayısta olan doğumgününün ilk hediyesini 18 mayısta almıştı ve mutlulukla sevgiyle içi eriyordu bunu nasıl anlatacağını bilemedi ilahi bakış açısı belki beni kurtarır diye düşündü.allahım acaba daha kaç yıl genç kalacam diye ekledi

2011-05-16T13:01:00.001+03:00

mefkure

2011-05-15T21:18:00.005+03:00

napıyonuz?geçen gün metronun gelmesini bekleyen kalabalık, "istasyona gelecek olan tren karşı platformda duracaktır" yazısını görünce adeta kitle halinde bir "hoppalaaa...." çekip birbirlerini parçalayarak iki adım ötedeki karşı platforma canhıraş koştu.çünkü oturmalarını garantiye alan ön sırada olmaları durumu ellerinden böyle alınıp riske atılmıştı.
kendisine maddi ve manevi zararı minimumdan da az olan olaylara karşı bile duyduğu hırs vsvsvsgdfgndklj şuan diyeceklerimi bin kişi demiştir zaten neyse.

semiha berksoy müthiş değil miydi?

nihanla rüyalarımızı yazdığımız şu sayfayı burada duyurmuştum ama paraya kıyan arkadaşlarla multimedya mesajlaşmalarımı koyduğum şuradan bahsetmediydim.

o metrodaki olay ne sinir bozucu lan....allahım.....insanlığa inancımı kaybetmek istemiyorum...eşhedüüü....ulu manituu....yetiş yaa papucu büyük yüce buda....şalom....

2011-05-14T00:53:00.001+03:00

sileceö

darryleaks

2011-05-11T02:14:00.006+03:00

"niye öyle bakıyosun yaa?"
"bi şey mi oldu??"
"neye sinirlendin şimdi!?"

bu cümleler genetik dizilimin mucizesiyle doğuştan çatık kaşlı olanlarınıza tanıdık gelecektir.ömrü billah huzurlu kaşlı insanlar bizlere dehşetle bakıp bunları sordular.ulan ne bileyim ben gökkuşakları kuşlar ağaçlar yeşil kırlar düşünürken birden bire karşımda beni az tanıyan kişi "niye öyle bakıyosun ya" "bi şeye mi sinirlendin" diyor.bu öncelerde beni çok rahatsız ettiğinden hayatımın bi dönemini abartılı bir huzur taşıyan kaş-göz mimikleri yaparak geçirdim ama bu sıkıntılı ruh durumu hareketlerimi allison reynolds'unkiyle tıpatıp aynı kılmaya başlayınca anasını sattım.

sen çok değerlisin çatık kaşlı vakur insan.bir gülümsemeyle içini fazlasıyla rahatlatabileceğin kişiyi seçme insiyatifin var.sen bi şey söylemesen de gözlerinin üstünde senin yerine "destuuur!" diyen bir bölüm var.darrysel bir özellik bu.

yine de allison the breakfast club'taki en sevdiğim karakterdir

2011-05-05T10:22:00.000+03:00

5 dakikam var

2011-05-03T16:34:00.003+03:00

hızlı hızlı

bugün bikaç tane "evde giymelik sikindirik tişört" alarak evcimenlikte rakip tanımadığımı cümle aleme duyurdum

karanfildeki dost kitabevinin niye yıllarca aynı suratsız görevlileri çalıştırdığına nepotizm den başka bi açıklama getiremiom bu da elimde suratsızlığın bir sülalenin genlerine işleyebileceğine ve elmanın dalından uzağa düşmeyeceğine dair kanıtlar biriktiriyor bu kanıtlarla napacğaımı bilmiyorum

o çalışanlar nefret ettikleri bu işe girerken kanlarıyla imzaladıkları bir anlaşma yapmadılarsa veya içerdeki bi odada onları belli aralıklarla kırbaçlamıyorlarsa bu suratsızlığa anlam da veremiyorum

harakiri adlı derginin ilk sayısını aldım sayfaları hızlıca karıştırırken "ulan yılmaz morgül dergiye yazı mı vermiş" diye başlayan heyecanım o fotoğraftaki ve o kılık ve pozdaki kişinin küçük iskender olduğunu çakmamla kısa sürdü

otobiyografi/nazım hikmet bölümü güzeldi.ismini ilk kez bu dergide duyduğum aslan özdemir yazmış.dağınık okuma aşamalarımda üçüncü sayfadaki tarık akan kafası diyor ki! diye başlayan bölümü okuyunca "eöööfff bu ne çirkef yazı lan" diye iç geçirip yılmaz morgül yazmamışsa bile melih gökçek katkıda bulunmuş diyordum ki bi baktım aynı kişi: aslan özdemir.otobiyografideki güzel yazıyı ve öbür yazıdaki çirkef üslubu aynı kişide birleştiremedim.dergi güzeldi atilla atalay'ın yazısının bulunması güzeldi pelin gökmen'in yazısı güzeldi "uslanmaz muhabirle nisan ayı gündemi" güzeldi ama bi dahaki sayılarına dört lira vereceğim kadar ısınmadımıııoooooppaaaaaa

güzel zamanlama.

hepsi farklı seslerden

2011-05-03T02:06:00.001+03:00

"20 aralık 2010-pazartesi.sonunda dün gece uykuyla uyanıklık arasında duyduklarımı kayda geçirebildim."

ali fidan da geliyor bu samimiyet ne
künye bakım ve onarım
elimle kontrol etmedim
sevmediği halde bütün erikleri yemiş
onun insafının biraz olsun artması
etrafa şöyle bir göz atıp
zahmet etmeseydiniz zahmete değer miydi
öyle bi güldüler ki bana
gülmüşlerdir bana
borç istemekten utandı
bana bakmayım aklım başımda değildi
...
...
ttoplam sekiz parça eder diye saydık
seni dolmuşların oraya bırakayım
allah açıklama yapmış sorun ortadan kalktı
gözlerim klorlu suda yanmış
şopenaur mu devrimci hareketten tiksinmiş
gene milli oldun mu diye sordular
daha yeni alışıyordum
niye böyle bakıyon bi şeye mi sinirlendin
görmezden gelecektim gene çaktırdım

2011-04-27T18:09:00.004+03:00

ulan şuraya yazdığım çok acayip bi rüyayla başlayan ne güzel bi gün geçirdim.karnımı doyuracak bi şeyler bulmam gerek.annem doktor proktor'un osuruk tozu diye bi kitap önerdi ona bakacam

İŞTAHHHÖHHÖÖEE

2011-04-26T15:06:00.007+03:00

iştahlı insanlar çok hoşuma gidiyor.bu yüzden annanemlerin tarafından fatma teyzeyi seviyorum.yiğit özgürün geçen haftanın uykusuzunda çizdiği o fışkırtarak şefkat böğüren anayla tıpatıp aynı(eve gidince o bölümü tarayıp koyacam).orduya gittiğimde en aşşa 4 günü onun evinde geçiririm.
annem üç gündür şehir dışında diye ne yazık ki akşam yemeklerini burger kingten sipariş ettiğim lezzetli şeyleri life with louie, as told by ginger, malcolm in the middle vsvsvsvs izleyerek büyük bi keyifle geçirmek zorunda kalıyorum.bugün de babamla buluşmayı beklediğim sırada geçen sene sürekli gittiğim ev yemekleri lokantasına girdim.çalışan adam yemeğimin ortasında gelip ciddiyetle "evet??başka???ne veriyim????ne yemek verem???ne istiyon??" diye sormaya başladı.resmen önümde bi yarım tabak tavuk varken adama parlayan gözlerle "hindi-pilav" diyiverdim.

genç adamın babası nerde kalmıştı?yoksa iştahlı genç fark etmeden babasını da mı yemişti.arıyacam ama telefonunun midemde çalmasınndan tırsıyorum.eve gitmeden önce bim'deki kutu jelibondan alayım da yarın tom'a götürecem.hiçbir en sevdiğim renk veya sayı yok ama mayıs ayının gelmesi hoşuma gidiyor.mayısın geldiği müjdesini evi basan sinekler veriyor olsa da bana göre en güzel ay mayıstır.babama eve bikaç kurbağa almak lazım diyorum ama ekosistemi dengede tutmak adına yılan da almamız gerekeceğinden ve onu kartal ihtiyacı izleyecek diye sineklerle kalıp besin zincirinin tepesinde ekonomi yapıyoruz.

6. sezon bölüm 13 gilmore girlsün en güzel bölümüydü.

babam gelmeyecekmiş.ceren'e yemek paketleyip eve geçecem.hoşçakalın

kaybedenlerin az şerbetli baklavası bulunur

2011-04-21T23:18:00.009+03:00

türkiye'nin; behzat ç. yi, tuzu kuru bir hoppalıkla bandista şarkıları söyleyen sosyal kelebek üniversiteli gençleri ve son zamanların "kaybedenler" edebiyatını aynı kazanda kaynatarak dünyanın en ölümcül kitle imha silahına sahip olmayı başardığını düşünüyorum.

hele geçenlerde poetix'te etgar keret hakkında "KAYBEDENLERİN ÖYKÜCÜSÜ....ETGAR KERET" başlığını görünce dergiyi fırlatıp kaşı gözü orda burda patlatıp çıldırıp sonra hoppidi hoppidi hiç hissetmeden bandista şarkıları söyleyerek rektör aşağı yoksa alaşağı diye bağıracam sandım bi an.

2011-04-21T22:54:00.003+03:00

7 mayıs, 1992
perşembe

sevgili mimmy,
savaşın biteceğinden bayağı emindim, ama bugün...bugün evimizin önündeki parka bir top mermisi düştü, burada kız arkadaşlarımla oturur oyunlar oynardım.bir sürü insan yararlandı.duyduğuma göre yaca, yaca'nın annesi, selma, nina, komşumuz dado ve orada bulunma şanssızlığına uğrayan diğer insanlar yaralanmış.dado, yaca ve annesi hastaneden eve döndüler, selma bir böbreğini kaybetmiş, ama nasıl olduğunu bilmiyorum, çünkü hala hastanede.VE NİNA ÖLMÜŞ.bir parşa şarapnel beynine girmiş ve ölmüş.ne kadar şirin ve hoş, küçük bir kızdı.beraber aynı anaokuluna gitmiştik, parkta da beraber oynardık, nina'yı artık asla görmeyeceğim doğru mu?11 yaşındaki masum bir kız.nina aptalca bir savaşın kurbanı.çok üzgünüm.ağlıyor ve kendi kendime niçin diye soruyorum?nina hiçbir şey yapmamıştı.iğrenç bir savaş bir çocuğun yaşamını yok etti.nina, her zaman seni harika küçük bir kız olarak hatırlayacağım.
sevgiler mimmy,
Zlata.

bonusa özel %10 indirim ve +4 taksit fırsatı!

2011-04-13T00:14:00.007+03:00

bir çift! iki gülen yüz!
innnanılmaz fırsat!!!
bir süredir güzel bir ilişkinin içinde misiniz?robbie williams'ın "feel" şarkısını dinlemeye ihtiyacınız olmayalı uzun zaman oldu!görünüşe göre artık damarlarınızda akan çok, çok fazla sevgi boşa gitmiyor....bu güzelliği sonsuza dek sürdürmek mi istiyorsunuz?!muhtemel darry'nizle (daha çok bilinen isimleriyle "o", "the one", "ruh ikizi", "ruh eşi") kusursuz huzuru ilelebet yaşamayı ve dingin yüreklerinizin hep birbirine güvenle sarılmış göğüslerinizde birleşmesini mi diliyorsunuz?!

OZZAMAN DOĞRU YERDESİNİZ!
hemen kendinize bir viscusuniversum ayırtın!içine sadece muhtemel darry'nizi, dilerseniz ailenizi ve güvendiğiniz dostlarınızı alacak kapasitedeki bu alternatif evrende huzur dolu bir ilişkinin tadını çıkarın!istenmeyen tüy niteliğinde kişilerden, uğursuz insanlardan, arsız flört manyaklarından, nazarlı bakışlardan ve fitne-i fücurlardan milyonlarca ışık yılı uzakta düşünmeniz gereken hiçbir sıkıntı yokken onu doyasıya sevin!inanın bize, her şey hayal bile edemeyeceğiniz kadar güzel olacak!hiçbir şey için çok geç değilken, sizi viscusuniversum'a bekliyoruz....
zira saydığımız tehlikelere maruz kalırsanız hiç yaşamamanızı umduğumuz tatsızlıkların ardından kendinizi filmlere, müziklere, tuvallere, ahşap boyamalara, egzotik bitki yetiştiriciliğine, mendil koleksiyonculuğuna, yeşil sıçtıran kurabiyelere, renkli duş jellerine, güvercin kaçıran cd toplayıcılığına veya vakit kaybı insanlara adamanız bir boka yaramayacaktır....atilla atalay'ın dediği gibi, parmağına çekiç vurmuş bir insanın elini deli gibi sallayıp zıplaması, söz konusu acıyı asla geçirmez.

kendinize bir viscusuniversum edinecek gücünüz yoksa

kolay gelsin.siz gene de birbirinize sıkı sıkı tutunun.birbirinize inanın.karfura gitmeyenleri cezalandıracak olana inancınız onix kadar sağlamsa önünüz arkanız sağınız solunuzdaki hiçbir engelde tökezlemeden daha çoook yol alırsınız.
sağdan gidin, belki cüzdan bulursunuz.

yavrum gülüm katinam

2011-04-12T18:50:00.007+03:00

-insanlar birbirlerini oldukları gibi kabul etse?

-o olamaz, bunun imkanı yok.bir de üstelik dünya ölümlü olduğu halde böyle.ya bir de ölümsüz olsa ne olacaktı...düşünebiliyor musunuz?

-huysuz virjin-

we will gargara you

2011-04-11T08:40:00.007+03:00

-yuhh yedi şiddetinde gargara yaptı hayvan
-yeahh....this is how we gargara
-banyoyu da dumanla doldur
-diş fırçasını yerde parçalıyacam

geçen gün annemle dolaşırken beni anmışlar.annem "çok farklı çok tatlı doğduğundan beri böyle hep o odasında bulunsun isterdim" gibi bi şeyler demiş galiba."arabanın kapısını tekmeleyip takla atarak çıkıyo ya goldfinger'daki gibi" diye gülmüşler sonra.
zindan sen de adam mısın lan.bokumun dumanı, nası öldürdüm ama zindan'ı.saat 08:55 zindan geberdi.sırada cebime gayet nizamlı halde koyduğum kulaklığı orada arap saçına dönüştüren
funda arar cini'nin canına kıymak var.umarım aycan bu cinayetlerimden hayal kırıklığına uğramaz.bireyciliği çok düşük, toplumculuğu ve eylemciliği yüzde doksan çıktı.ana rahminden işçiler birleşin diye haykırarak çıkmış.

eflak ve boğdan

2011-04-04T17:33:00.010+03:00

son gecelerde rüyalarımda sık sık annanemle ilgili mucizeler görüyorum.ya lokman hekim olduğunu düşündüğüm bi adam bana kötü huylu beyin tümörünü tamamen ortadan kaldıracak bir formül veriyor ya da annanem çoktan iyileşmiş oluyor.
4.4.2011 gene gün boyu hiçbir şey yememiş olup bunu akşama doğru bir anda şiddetli bir açlıkla hatırladığım günlerden biri.şimdi elimde helin'in her gün yanında getirdiği allah'a mahsus sandviçten olsun isterdim.büyüfiks'in yaptığı iksir gibi.öyle büyük ve dolu bir sandviç ki yemeden önce abdest almak besmele çekmek veya bir saat meditasyon yapmak gerekse de şimdi bütün bunlara değerdi.
"kız bilgisayarın yanına kaktüs koy radyasyonu emer" dedikodusuyla bu çöl bitkisi ne ara dantel oyalı anadoluda yer ettiyse oraları kaçırmışım ama geçen istemsizce bütün avuç içim annemin masama koyduğu kaktüsle bir olunca küfür kafir demeden zavallı bitkinin bir yüzündeki bütün dikenleri söktüm.işte sonra böyle vicdan azabı çekiyorum.hun ordusunu geri kaçırabilir nefesiyle yüzüme yüzüme konuşan amcaya asabi davrandıktan sonra da böyle hissetmiştim.veya resim kursundaki iyi kalpli oğlana....hayat bu....böyle gözü kara özelliklerimi sindire sindire büyüyüp il olacam veya.....
yan etkileriyle....

sıdıka

2011-04-01T20:37:00.005+03:00

-babam izin verdi bi kere!
-herif zilzurnaydı be...ne dediğini anlamamıştır.tüyap filan...kim bilir ne sandı...
-ben anlamam..."babacım kitap fuarına gidip bikaç kitap alıyım mı" dedim, kafasını öne eğerek onayladı..."hüyp" dedi...
-"kafasını öne eğdi" dediğin; baban yoğurt tabağına düşüp sızdı bi kere...ayrıca yıllardır babanı rakı sofralarından toplayıp yatağa taşımış bi kadın olarak diyebilirim ki, çıkardığı "hüyp" sesi, "hayır" demek...o haldeyken söylediği sözleri en iyi ben yorumlarım...mesela; "hanmbikahbzubeaa" derse, bu "hanım bi sade kahve yapsana" demek..."biycammımımı" şeklinde mırıldanırsa, "pijamamı giydir" demek..."raggıynerezakmınnavradına" diye haykırdığında ise "rakıyı nereye sakladınız lan, daha içicam" demek...
-peki anne!ben anlaşılır ve net sözcüklerle söylüyorum...kitap fuarına gidicem, işte o kadar!
-iyi!dönüşte kelime-i şahadet getir...baban seni sağ komaz...istersen minibüsten bi durak önce in, harakiri yap...ev kana bulanmasın...
-ay anne, şiddetin ne hoş, ne güzel dehşetin...kendimi yuvamda, sıcacık bir mezbahada gibi hissettim...altı üstü bi fuara gidicez dedik, derhal ortalık kan ve barut koktu...anlaşıldı...sağ kalabilmek için kitap fuarından sonra, silah fuarına ve bekaa vadisi'ne de uğramam gerekiyo...
-gerekmiyo aslında, manyaklaşmazsan uzun yaşarsın...şurda sıcacık sobanın başında otur işte...boş zamanlarını değerlendirmek için ille de kitap okuman mı gerekiyo...zaten bizim ev hobi fuarı gibi...çiçekler, kuşlar, akvaryum, kedi...onlarla vakit geçir.
-çiçekmiş...geberik bir menekşe var...geçen gün bi tane açıcak oldu, babam saksıda izmarit ezerken paraladı...bu sevgisiz evde çiçek mi büyür be...bütün hayvanat stress içinde...balık doğurduğunu yiyo, kuşun bi kere "cik" dediğini duymadım, kedinin de adetleri düzensiz...
-çiçeğe çubuk gübre koydum, kedi yaşlı zaten...kuşu da değiştiricez...
-kuşu değiştiriceklermiş...şu sevgisizliğe bak...zavallı hayvan...mobilya mı kız bu?koltukların yüzünü, duvar kağıdını filan mı değiştiriyorsun?önce şunu anla, o bir organizma, o kuşun bile bir kimliği var anne!
-senin de bi kimliğin var...baba adı hanesinde eşşek kadar zekeriya yazıyo...hatırlatırım!..bu mevzu kapanmıştır sıdıka, kuşa yem ver!

-sıdıkağ!sıdıkaa!..kuş nerde kız, naaptın?
-abim yemiştir...
-doğru cevap ver...kafesinde yok hayvan...
-ay ne baarıyosun anne...kuş eskidiydi zaten, değiştiricez diyodunuz...belki babam götürmüştür, yerine sıfır kuş alıcaktır...ya da ne biliim, istavritle filan takas edicektir...
-naaptın kız kuşa?
-kuşu bozup yastık yaptım...çeyizime...kuş tüyü kırlent...
-dalga geçme!akşama baban gelir, seni o kafese sokup duvara asar, görürsün...
-tamam...biz kuşla ööle anlaştık zaten...onu azad ettim.pır dedi gitti...şimdi kitap fuarındadır, belki ordan bir tiyatroya gider, oturur arkadaşıyla kahve içer, konuşur...şimdiye belki insan bile olmuştur...

-teytö!mmmmınazastaravradını heytk!zımbalinsstimini...rrosb!
-baban diyo ki, kuşu niye saldın?kitap fuarında bok mu var?yediğin dayak yetmedi mi...
-piycammımı...
-baban pijamasını istiyor...

2011-03-21T14:23:00.002+02:00

böyle buyurdu katina

2011-03-19T01:53:00.002+02:00

dikiş dikmesini de bileceksin, dans etmesini de bileceksin, ütü de bileceksin, şarkı da bileceksin, her şeyi bileceksin ve kendin yapacaksın.
-huysuz virjin

domuzu kırmak/etgar keret

2011-03-17T21:17:00.000+02:00

babam bana bart simpson bebeği almıyor.annem kabul etti aslında, ama babam beni fazlasıyla şımarttıklarını söyledi."neden alalım, söyler misin?" diye sordu anneme."biraz mızıldandı mı hemen pes ediyorsun." babam paranın kıymetini bilmediğimi düşünüyordu, bunu küçük yaşta öğrenmezsem ne zaman öğrenecektim?ebeveynlerinin bart simpson bebeği satın aldıkları çocuklar kısa sürede şekerci dükkanından şeker çalan serserilere dönüşüyorlardı, çünkü her istediklerini kolay elde etmeye alışıktılar.bu yüzden babam bana bart simpson bebeği yerine sırtında bir yarık bulunan porselenden çirkin bir domuz satın aldı; böylece sağlıklı büyüyecektim, serseri olmayacaktım.

her sabah bir bardak kakao içmek zorundayım, nefret etsem de.üstü kabuk bağlamışsa kakao bir şekel, kabul bağlamamışsa yarım şekel, ama içtikten hemen sonra kusarsam paramı alamıyorum.aldığım paraları domuzun sırtındaki yarıktan içeri atıyorum, sallayınca şıngırdıyor.domuz dolduğunda ve sallayınca artık şıngırdamadığında kaykay üstünde bir bart simpson bebeği alacağım.babam öyle diyor; bu eğitici bir yöntemmiş.domuz sevimli aslında; burnu, dokununca soğuk.sırtından şekelleri yuvarlarken gülümsüyor, yarım şekel atsam da, ama en iyi yanı atmadığımda da gülümsemesi.ona bir ad verdim; Margolis, bir zamanlar posta kutumuzda yaşayan adama atfen.

diğer oyuncaklarıma benzemiyor Margolis, çok daha sakin.ışıkları yok, yayları yok, akan pilleri yok.masadan sıçramamasına dikkat edeceksin, başka sorunu yok."Margolis, dikkat et!porselensin sen," diye hatırlatırım onu masadan aşağı eğilmiş yere bakar halde yakaladığımda.gülümseyip sabırlı bir şekilde onu aşağı indirmemi bekler.çok seviyorum gülümsemesini; her sabah kabuk bağlamış kakaoyu onun için içiyorum aslında, şekeli sırtından içine attığımda gülümsemesinin değişmediğini görmek için."seni seviyorum, Margolis," derim ona sonra."gerçekten.annemden babamdan bile çok seviyorum seni.ve her zaman seveceğim, ne olursa olsun, şekerci dükkanlarını soysan bile.ama şu masadan aşağı atlamayı aklından bile geçirme!"

dün babam içeri girdi, Margolis'i masadan aldı ve deli gibi sallayıp ters çevirdi."dikkat et, baba," dedim ona, "midesi bulanacak Margolis'in." babam devam etti ama."şıngırdamıyor artık.bunun ne anlama geldiğini biliyorsun, değil mi?"yarın kaykay üzerinde bir bart simpson bebeğine sahip olacaksın." "ne harika, baba," dedim, "kaykay üzerinde bir bart simpson, harika.ama Margolis'i sallamayı bırakır mısın lütfen, başı dönüyordur." babam Margolis'i masanın üzerine koyup annemi çağırmaya gitti.bir dakika sonra annemi elinden tutup içeri soktu, öteki elinde çekiç vardı."bak, haklı çıktım," dedi anneme, "mala değer vermeyi öğrendi artık.öyle değil mi, Yoavi?" "elbette," dedim."elbette, ama çekiç niye?" "senin için," dedi babam çekici elime tutuşturarak."dikkat et ama." "tabii ki dikkat edeceğim," dedim, ettim de, ama birkaç dakika sonra babam sabrını tüketip ayağa kalktı."hadi, kır artık şunu." "ne?" dedim."Margolis'i kırmak mı?" "evet, evet, kır Margolis'i" dedi babam."bir bart simpson bebeğini hak ettin, kır artık şunu." Margolis sonunun geldiğini idrak eden porselen bir domuzun buruk gülümsemesiyle gülümsedi bana.bart simpson'ın canı cehenneme.dostumun kafasına çekiç mi indireceğim?"bart simpson bebeğini istemiyorum," dedim çekici babama iade ederek."anlamıyorsun," dedi."onu kırabilirsin, bu eğitimin bir parçası.tamam, ben kırarım senin için." çekici havaya kaldırdı.annemin kısık gözlerine ve Margolis'in yorgun gülümsemesine bakınca her şeyin bana bağlı olduğunu anladım.bir şey yapmazsam Margolis ölecekti."baba," dedim bacağına yapışarak."ne var, Yoavi?" diye sordu babam, çekici havada tutarak."bir şekel daha atmak istiyorum ona, lütfen," diye yalvardım."yarın, kakaoyu içtikten sonra.sonra kırarız onu, yarın, söz veriyorum." "bir şekel daha mı atmak istiyorsun?" dedi babam gülümseyip çekici aşağı indirerek."gördün mü?çocuk nefsine hakim olmayı öğrendi." "evet, nefsime hakim olmayı öğrendim," dedim."yarın." yaşlar gırtlağımda düğümlenmişti bile.

odayı terk ettiklerinde Margolis'e sıkı sıkı sarıldım ve yaşları saldım.Margolis bir şey demedi, titriyordu ellerimde."korkma," diye fısıldadım kulağına, "seni kurtaracağım."

o gece babamın salonda televizyon seyretmeyi bitirip yatmasını bekledim.sonra usulca yataktan kalkıp Margolis'le birlikte balkondan dışarı çıktım.uzun süre karanlıkta yürüdük, dikenli bir tarlaya varıncaya kadar."domuzlar bayılırlar tarlalara," dedim, Margolis'i yere koyduğum sırada."özellikle dikenli tarlalara.seveceksin burayı." yanıt bekledim, ama Margolis bir şey demedi, veda etmek için burnuna dokunduğumda hüzünlü bir bakış attı bana.beni son kez gördüğünü biliyordu.

2011-03-17T16:14:00.000+02:00

cennette sabit fikirlilere yer yoktur

2011-03-17T08:52:00.007+02:00

"neşe, keder, hepsi geçer.bize kar kalan nedir bu dünyadan?" öyle şey olur mu lan

belki algılayışımın temeli düşünce, kavrama, sezgi ve duygulardan ibaret.aslında dünya bunlardan ibaret ve göz gibi cücük bir organın sonu belirsiz zihin düzlemi yerine tercih edilmesine anlam veremedim.onu zihinlerine yardımcı olarak sömürmektense bütün fikirleri onun sınırlarında gezenlere şaşırdım.
her şey çok boyutlu.benden önce kaç yüz bin insan benle aynı cümleleri kurdu acep.her şey o kadar çok boyutlu ki gene de bunları söylerken bunları söyleyen ilk kişi olmadığım düşüncesiyle sessizleşiyorum.bu yüzden felsefe derslerinde hiç doğru düzgün konuşamadım.
neyse lan acaba aşk acısı çekebildiğim günlere bir dönüş yolu var mı?belki daha anlamlıydı.hiçbir insanın kendisine kendimi adamama yetecek kadar.....bolca üzüldüğümden...........beridir aklım saçma sapan şeylerde.ben az sonra dönüşeceğim insan kadar esnekken her şey üzerimde çok hızlı ilerliyor.

"As a 22, like the 11, yours is a Master Number, possessing all the intelligence, sensitivity, and electric creativity that such a power would suggest. You have the inventiveness of the 11 and the down-to-earth practicality of the 4. This combination can make you supremely capable of making your ambitions a reality.

Whether you know it or not, you possess great power within your being. You were born with this power in a latent state, but on some level you were aware of it. Early in life, this power manifested itself as awkwardness and a discomfort inside of you. Your self image has always been one of contradictory extremes: on one hand you sensed your uniqueness and potential; on the other you may have felt insecure and perhaps even inferior."

kendimi adı zörtibört olan çok çirkin mitolojik bi yaratık gibi hissettiğimde
dünyadaki atom sayısı kadar insanın birden bire oluşup üst üste yığıldıklarını ve güneşten daha geniş bir çap yarattıklarını, kendimin de şans eseri en tepeye denk geldiğimi gürültüyü yıldızları

"herkes ünlü ve ruh ikiziyle olacak ben de hep bi yerlerde birileri uyumasın diye dans edecem"

2011-03-13T18:00:00.006+02:00

bütün bi seneyi helin öztürk'le geçirmek böyle bi şeydi

2011-03-11T22:50:00.002+02:00

eve gelip yatağa yattım, kot pantolonla uykuya dalmak pahasına asteriks okurken kaçınılmaz sonun ardından artık rüyalarda kendimiz dışında başka başka insanlar olabildiğimize güçlü bir inancım var.çünkü gerçekte hiç sokakta gördüğüm bi kediye parmak şıklatıp "babacık babacık babacık" demedim.

i'm sorry mevlana

2011-03-11T00:00:00.008+02:00

blogspot'a getirilen yasak yüzünden bundan böyle tumblr'da yazmak isteyenler için kısa bir kılavuzdur.
kendinize örneklerdeki gibi bir isim seçin;

terliksevmemmesela.
nutellayemedenuyumam.
camasirmakinesiniseyredenkedi.
hayatnegaripfilan.
birlikteuyuyalimdiyorumhani.
zihnimidagittimben.
ellerimcokusudu.
havabulutlanincaneselenirim.

cümlelerinizi aşağıdaki örnek cümlelere uygun failatün. fa. ilatün. failün. fail. f. fai. FAİLATÜN. failün. ölçüsüne sokun;

çılgınlı danslar ediyormuşum şimdi. MESELA. düşünsene.
ben. hep buralardayım. bilirsin. FALAN. ehe.
ay. kanıma giriyormuşsun şimdi de. başım dönüyormuş. komikli. falan. ÇOK BOKTAN.
ya dersler filan. işte. OLM. tatil yok ki geliyim. FALAN.
tom waits varya. BİTANE. şahaneli şarkılar filans. iştöööyle. SORMA GİTSİN.
meğer ben küçükken uçabiliyormuşum. ehe. uçabilenli trenchcoat'um varmış benim. MESELA DİYORUM HANİ.
kediler şeyleri sever. yün yumaklarını. evet. BİLİRSİN İŞTE. kim sevmez ki.
bisküvi diyorum. SÜT FALAN. lazım. HEMEN.

ve bütün tumblr buluşmalarında görünmeyi unutmayın.hayırlı popiler.

matthew shepard

2011-03-10T14:55:00.002+02:00

dünyayı iyiye değiştirmek için yanıp tutuşuyorum

goscinny

2011-03-10T13:44:00.001+02:00